Bir gün herşeyin olucağını bilirdimde böyle olucağını bilmezdim.Seni nasıl bırakabilirim,nasıl yaprım bunu bilmiyorum...
Yüregim acı içinde,kelimelerim kefaretsiz,kalemim tutuk,dilim suskun,konuşamıyorum.Sözlerime nereden başlayacağıma bilemiyorum.Herşey bu kadar nasıl biranda bitirebilirdim ki..yapamıyorum...yapamıyorum ama buna mecburumda.Düşüncelerim beynimi kemiriyor,kelimeler beyinimde adeta çarpışıyor.Yürağim ızdırap,harap olmuş,parçalara bölünmüş adeta...
Bildiğim tek şey
Seni Seviyorum,
Bunu söylemeye ne dil yeter,
Ne de kelimeler..
Ama o içimdeki azrail seni benden uzaklaştırıyor.Konuştuğum kelmeler kefaretsiz,kifayetsiz,anlamasız geliyor.Nasıl olurda seni benden alırlar.SEni benden alan o azrail anlamaz mı?bilmez mi?Seni ne çok sevdiğimi...
Bu ayrılıga daha
Yüreğim dayanır mı?
Hasretinle yanarken,
Nasıl olurda o azraile
Sözü geçiremiyorum...
Azrail seni benden alabilir ama yüreğimden asla ve asla çalamaz..DÖkülen her gözyaşımda,harap olmuş kalbimden seni asla alamaz.Bilesin ki gözü yaşlı bir şekilde seni ben bekleyecegim...
Belli mi olur,
Belki bir gün demli
Ve sıcak çayın buğusuyla
SANA GELİRİM..
Kollarında gözlerimi kaparım