Sustum

Son güncelleme:
  • Aysel Çetinkaya (mavidüslerim)




    Seversin dünyayı doludizgin
    ama o bunun farkında değildir
    ayrılmak istemezsin dünyadan
    ama o senden ayrılacak
    yani sen elmayı seviyorsun diye
    elmanın da seni sevmesi şart mı?

    Nazımca


    Sonbaharım bu aralar.
    Dökülüyor içimde hüzün yaprakları,
    esiyor soğuk rüzgarlar, yağmurlarım hep sağanak..
    Kimseleri üşütmeden, ıslatmadan,
    hüzünlerimle yormadan
    susuyorum ve.
    gidiyorum
    Hazanımın sarı yapraklarını
    savuran rüzgarımı
    sağanak yağmurlarımı da..
    alıp,
    Koynumda sarmalayıp
    kalan bütün
    sevgimle, özlemlerimle
    gidiyorum
    ...
    yalnız kendimi yormalıyım diyorum
    yalnız kendimi
    kendim kalmalıyım
    hazan hüzünlerimin içinde,
    yalnız kendi kanatlarımla
    uçmalıyım
    ve
    hıçkırıklarla ağlamalarımı,
    yakınmalarımı,
    öfkelerimi
    kendimle bileyip
    kendimi
    kesmeliyim kökünden
    ...

    çoktu anlatılacak şeyler,
    birikmişti yağmur taşıyan bulutlar gibi
    öbek öbek, yığın yığındılar içimde
    maviler, griler, beyazlar karmakarışıktılar.
    düşünceler düğümlü,
    düşler seçilemez olmuştu
    Öyle birikmişti anlatmak istedilerim
    anlatmak, dökmek gerekti bir bir
    Ama sustum
    sustum.
    suskunluğumda
    içimde yankılandı kendi sesim.
    bildiklerimi kendime anlattım
    bir bir
    Konuşmak istedim, anlatmak
    hatta haykırmak,
    var gücümle avaz avaz
    ama
    kayıptı sesim
    çıkmadı
    duymadı kimse sesimi..
    öyle birikmişti ki anlatacaklarım
    içimde kaldılar çoğalarak
    ben sustum
    sesimin içimde yankılarını
    dinleyip
    sustum.
0 0 0