kendi yalnızlıgına doya doya sarılıp ağlamakta güzel!
Ama olsaydı bir el,
silseydi gözyaşını.....
***
Dedi ki;
aklım dağınık, yazamıyorum tek kelam güzelliğine, benzetmeler aciz kalıyor gönlüne. sen sus ve dinle... en güzelini bakışların anlatır ey güzel...
dipsiz bir kuyudayım sanki. suyu çekilmiş taşlar-çakıllar ayaklarıma batıyor, sesimi kimse duymuyor, ağladığımı görmüyor kimse.. el uzatıp kurtarmak isteyenim yok. çaresizlik nedir bilirmisin?
Dedim ki;
şimdilerde dumanında boğuluyorum kimsesizliğimin... çaresizlikten gülerken ağlıyorum... ömrümden ömür eskitiyorum, kapıdan pencereden geçen kuşlar dönüp bakıyor ömrüme... ömrüm!!! sen beni bilir misin????
Dedi ki;
Bir nefes aldım, veremeden bittin dediler... ne çabuk geçti, ne çabuk bitti dedim dinlemediler... beyaz kefene sardılar, gelin ettiler... dualar, gözyaşları ayrılıktan mıdır, bu feryat bu figan nedendir... ---
Dedim ki;
yare açık yare, yare dökmeye ne hacet?
nefesi kesilmiş yorgunluğuma acıdan başka ne hacet?
gönül feryad etse de, duymaz yüreği olmayan, yürek figan eylese de, almaz ders almayacak olan...
alıpta götür desem beni, seni yar eder misin bana?
gel götüreyim desem gelir misin ki....
Dedi ki;
gelirim en beklemediğin anda, gölgem duruverir yanında bir anda... suskun kalalım bir süre... yürüyelim çınar gölgelerinde... soluklanmadan yaşayalım...
Dedim ki;
söz söyleme... sustuguma kulak asma... ömür dedim, bitti dedin... gönül dedim, yorgun dedin... gel dedim, gelirim dedin... şimdi desem ki sana ey can, küçük, küçücük bir papatyam var, daha büyümedi... gel, yanıma otur sayalım...bir hasret diyelim, bir vuslat diyelim, mutlulukta bitsin... gel çiçekleri yerinde sevelim, gel derdimin güzeli, beraber yaşayıp, beraber ölelim...!
alıntı...