İnsanlar eğer birşeye bakıyorsa görmek istediğine bakar...Görmek istediği şey ne ise onu kendinde arar ve her insanın bakış açısı farklıdır!Görmek istediğimiz şey nedir?Kendimizden bir parça mı yoksa kendimize ait olmasını istediğimiz olmayan parça mı?Görmek istediğimiz ve görmeye korktuğumuz!Ne kadar gerçek ve ne kadar yalan!Hayat kadar gerçek ama hayal kadar yalan...Senin tefekkür dediğin de bu olmalı değil mi?
Yani;hayat kadar gerçek ama hayal kadar yalan!
Hayatı yaratan gerçeği görmeyip hayale dalarak kendimizi olmamız gereken kişilikten mahrum kılmak!
Yani Allah ile konuşmak derken;onun seni ve herşeyi yarattığını bilmek ve bu yaratılışın içinde saklı olan gerçeklere yüz çevirmeyip sürekli hesaba çekmek kendini bir nev-i...
Söylesene Fatih;gerçek olan nedir;aldığın nefes mi yoksa nefes almak için verdiğin ödün mü?Ya da her ikisi için ödediğin bedel mi?
metin hayat görecelidir..
hiçbir şey için geç deyil.. duydugun pişmanlıklar varsa tövbe kapısı hep açıktır ..
yaşadıgın memnuniyet de varsa hayat bunlarla güzel dir
gerçek ve yalan bir birine ne kadar zıt görünsede aslında iç içedirler..
kimisi hayatından yalanı çıkarır..bunun karşılıgında büyük bedeller ödesede yalan kötü bir şeydir ve yalana yer yoktur hayatında
sadece gerçekler vardır..
aslolan samimiyet deyilmi
bu kendine de olsa böyledir.. insan kendine samimi olması lazım
gerisi teferruattır
Hayatımda geç kalınmış hiçbir şeyi yeniden yaşamak için çaba sarfetmedim ve bana gelip benden geçenle yaşamaya çalışmadım!
Senin paylaştığın resimden yola çıkarak:''Her insanın hayata bakış açısı farklıdır ve her nefes alan varlığın beklentileri yaşadığı hayata göre değişir.''
Bizler görmek istediğimizi değil görmemiz gerekeni almalıyız yanımıza...
Belki yanlış düşünüyorum ama ben böyle düşünüyorum.
Görmek istediğini görmek sence de yanlış değil midir?Kimi zaman bir iftira olur kimi zaman da bir yalan olur görmek istediğini görmek!
Ve her defasında daha fazlasını görmek istersin yalan olanların!
Gerçek nerede o zaman;görmemiz gerekende değil midir?
Ben teşekkür ederim Fatih'im;''resim'li bir anlatımda'' bana eşlik ettiğin için...
küçükken yağmur yagdığında sokağa çıkardım
yağmurda ıslanmayı o zamandan beri severim
içime yağmur kaçmış olacak ki
ne zaman bir yağmur serpiştirse ben sokaga çıkmak istiyorum
Bilseler bir tebessümle neler yapabileceklerini,
bir çocuğun gözlerindeki ışıltıyı bir tebessümle nasıl
görebileceklerini, sıkıntılarla dolu bir insana nasıl dünyaları
vereceklerini bilseler ve gülen gözlerin buzları
nasıl erittiğini, kalpleri nasıl birleştirdiğini bilseler,
eminim onlarda senin gibi olmak isterlerdi...
''sana affedilmeyecek kadar büyük hata yapan birine akıl sınırlarının bittiği yerden başlayacak ceza vermek istiyorsan bütün samimiyetinle affet. hissedilen her şeyi arşivleyen kader kendisi ile en iyi biçimde ilgilenecektir.''