Ey yar, ben bittim Seninle başlat beni
Düştüm kimse tutmadı elimi, ağladım kimse görmedi, bir anlayan teselli eden olmadı
Ne zor bana senleyken sensiz kalmak
Ne zor içimde tutarken seni, bir türlü bulamamak
Ne acı Senden gayrisine bağlanmak, varlığımın sebebini unutmak
Neden uzatmadım ki sana şu titrek ellerimi, neden sarılmaya çabalamadım o yed-i rahmete
Ah ne olurdu uzanabilseydim, benliğimi ayaklarımın altına alıp uzansaydım, kibir yükünden sıyrılıp asılsaydım ipine
Beni bir an bile unutmayansın Sen, bense bana hediye ettiğin aklıma Seni getirmekten aciz kaldım
Sana koşamadım koşanlarlaEmekledim yollarındaSüründüm
Ama daraldım Ama üzüldümAma ezildimSenin tutmadığın eli kim tutar, Senin bıraktığını kim alır, Senin alçalttığını kim yükseltir
Kaldır beni düştüğüm bu bataklıktan ey Yarim
Ben benliğimde Seni unutmanın cezasını zaten pişmanlığımla çekiyorum, rahmetinin kucağında ısıt bu günah karası ellerimi
Sen ol deyince olmayan yok; bu yüzden ki ümidim korkumdan çok Ne olur utandırma ey rahmetinin gazabını geçtiğini müjdeleyen yar, ey boynu bükük kapısını çalanları kapısından boş çevirmeyen Rabbim
Haydi lütfet de bir kapı aç bana, rızana erişeyim
Gönlüm Sen Sen diye yanarken can vereyim...