Buz Gibi Bir Ekrandan

Son güncelleme: 11.09.2007 06:24
  • '' BUZGİBİ BİR EKRANDAN ''.....

    Buz gibi bir ekrandan SICACIK bir '' MERHABA'' idin.
    Sen en gerçekten daha gerçektin...
    Rotasını klavyeye dokunan parmaklarımızın çizdiği yolculuktan,
    Aynı durakta karşılaştık biz.
    Sıcacık bir merhabaydın sen...
    BUZ GİBİ BİR EKRANDA....

    Yalnızdık..yolu yok yalnızdık..bir şekilse yalnız..
    Gerçek yaşam içindeki sanallığımızdan kaçıp,
    Sanal yaşamdaki gerçekliğe soyunmamışmıydık,
    Cebimizdeki yalnızlık ağırlaşınca...

    Sonra,çıplaklığımıza kelimelerimizi giyinmemişmiydik.
    Açıp tüm gizemlerin önünü istediğimizce özgür...
    dilediğimizce deli yaşayamadığımıza çocuk...
    İNANDIĞIMIZCA KENDİMİZ....

    Nasıl aktık birbirimize zaman içinde koy bulmuş nehirler gibi...
    Söylenememiş biriktirdiklerimizi kırılmış umutlarımızı,
    Bedeli ödenmiş vakitlerimizin bıraktığı fermanı.
    Yitirdiklerimizi sormadıkmı?...anlatmadıkmı? birbirimize güvenerek.
    En gülünmeyecek şeylere bile beraber gülmedikmi..
    çocuklar gibi bir masalın içinde kahkahalarla..
    hoytaca tüm günün ciddiliğini fırlatıp bir kenara..

    Olabildiğimizce özgür,kırabildiğimizce rahat,umursamazca katı,
    Tüm öfkemizle..yığılan isyanlarımızın hırsını..
    çıkartmadık mı birbirimizden...
    Başka bir hayattan toplayıp getirdiğimiz nefretlerimizle,
    sessiz harflerde avaz avaz bağırmadık mı?...
    vurgulardaki samimiyete sığınıp ,
    bir dost göğsü hasretiyle kelimelerimize yaslanmadık mı?..
    Sarılmadık mı ? birbirimize,soğuk gecelerin
    siyah yalnızlığında ağlamadık mı? harf harf..

    Yağmur yağdırdık birlikte,güneşi doğdurduk.. ayrı mevsimlerde.
    ayrı mevsimin soğuğunda üşüdük,sıcağında ısındık,
    PAYLAŞTIK BİZ......
    herhangi bir günün yorgun akşamında dudağımızda
    değmeyen bir kahvenin tadını bildik..
    birbirimizin sigarasını yaktık..
    ayrı koltuklarda yan yana oturduk PAYLAŞTIK BİZ...

    Dost ziyaretlerine gittik alışveriş yaptık,
    saatleri durmuş zamanlarda sokaklarda gezdik,
    bilmediğimiz şehirlerin uykusuz evlerinde uyuduk uyandık..
    birbirimize rüyalarımızı anlattık PAYLAŞTIK BİZ...

    En gerçekten daha gerçektik.
    kelimeler yetersiz kaldığında ....
    Ekranı bir kağıt parçası gibi,
    buruşturup bir kenara atmayı,
    daha yakından olabilmeyide istedik ama....

    İSTEDİK AMA..............
    Erdal yılmaz'ın sesli şiirlerinden alıntıdır
#07.03.2006 02:27 0 0 0
  • Paylaşımın için teşekkürler
#07.03.2006 09:45 0 0 0
  • sağolunuz .teşekkür ederim hallavye ..
#09.03.2006 04:58 0 0 0
  • Değerli Arkadaşım,
    Lütfen beğendiğiniz şiirleri bizlerle paylaşmaya devam ediniz.
    Güzel seçim yaptığınız için sizi kutlarım.
    Paylaşımınız için teşekkürler...


#08.04.2006 02:58 0 0 0
Ice Ice foto
  • mükemmeLdi..
#08.04.2006 17:56 0 0 0
  • @stormysea adlı üyeden alıntı:
    '' BUZGİBİ BİR EKRANDAN ''.....

    Buz gibi bir ekrandan SICACIK bir '' MERHABA'' idin.
    Sen en gerçekten daha gerçektin...
    Rotasını klavyeye dokunan parmaklarımızın çizdiği yolculuktan,
    Aynı durakta karşılaştık biz.
    Sıcacık bir merhabaydın sen...
    BUZ GİBİ BİR EKRANDA....

    Yalnızdık..yolu yok yalnızdık..bir şekilse yalnız..
    Gerçek yaşam içindeki sanallığımızdan kaçıp,
    Sanal yaşamdaki gerçekliğe soyunmamışmıydık,
    Cebimizdeki yalnızlık ağırlaşınca...

    Sonra,çıplaklığımıza kelimelerimizi giyinmemişmiydik.
    Açıp tüm gizemlerin önünü istediğimizce özgür...
    dilediğimizce deli yaşayamadığımıza çocuk...
    İNANDIĞIMIZCA KENDİMİZ....

    Nasıl aktık birbirimize zaman içinde koy bulmuş nehirler gibi...
    Söylenememiş biriktirdiklerimizi kırılmış umutlarımızı,
    Bedeli ödenmiş vakitlerimizin bıraktığı fermanı.
    Yitirdiklerimizi sormadıkmı?...anlatmadıkmı? birbirimize güvenerek.
    En gülünmeyecek şeylere bile beraber gülmedikmi..
    çocuklar gibi bir masalın içinde kahkahalarla..
    hoytaca tüm günün ciddiliğini fırlatıp bir kenara..

    Olabildiğimizce özgür,kırabildiğimizce rahat,umursamazca katı,
    Tüm öfkemizle..yığılan isyanlarımızın hırsını..
    çıkartmadık mı birbirimizden...
    Başka bir hayattan toplayıp getirdiğimiz nefretlerimizle,
    sessiz harflerde avaz avaz bağırmadık mı?...
    vurgulardaki samimiyete sığınıp ,
    bir dost göğsü hasretiyle kelimelerimize yaslanmadık mı?..
    Sarılmadık mı ? birbirimize,soğuk gecelerin
    siyah yalnızlığında ağlamadık mı? harf harf..

    Yağmur yağdırdık birlikte,güneşi doğdurduk.. ayrı mevsimlerde.
    ayrı mevsimin soğuğunda üşüdük,sıcağında ısındık,
    PAYLAŞTIK BİZ......
    herhangi bir günün yorgun akşamında dudağımızda
    değmeyen bir kahvenin tadını bildik..
    birbirimizin sigarasını yaktık..
    ayrı koltuklarda yan yana oturduk PAYLAŞTIK BİZ...

    Dost ziyaretlerine gittik alışveriş yaptık,
    saatleri durmuş zamanlarda sokaklarda gezdik,
    bilmediğimiz şehirlerin uykusuz evlerinde uyuduk uyandık..
    birbirimize rüyalarımızı anlattık PAYLAŞTIK BİZ...

    En gerçekten daha gerçektik.
    kelimeler yetersiz kaldığında ....
    Ekranı bir kağıt parçası gibi,
    buruşturup bir kenara atmayı,
    daha yakından olabilmeyide istedik ama....

    İSTEDİK AMA..............
    Erdal yılmaz'ın sesli şiirlerinden alıntıdır
    Orijinali Göster...

    En gerçekten daha gerçektik.
    kelimeler yetersiz kaldığında ....
    Ekranı bir kağıt parçası gibi,
    buruşturup bir kenara atmayı,
    daha yakından olabilmeyide istedik ama....

    İSTEDİK AMA..............


    Mükemmel bir şiir

    Harikasınız , çok teşekkür ederim

#20.08.2007 01:39 0 0 0
  • Emeğine sağlık
#20.08.2007 23:02 0 0 0
  • en gerçekten daha gerçek bir şiir bu

    teşekkürler sevgili stormysea
#09.09.2007 02:54 0 0 0
  • paylaşım için tşkler ama bildiğim kadar forumda vardı
#11.09.2007 06:24 0 0 0