Kaç mevsim geçti, kaç bahar...Şimdi dar bir sokakta yürüyorum...Ellerim ceplerimde, düşümcelerim gecenin içinde kaybolmuş...
Yitirilmişliklerin, haksızlıkların, kaybettiğim herşeyin hayaliyle dans ediyorum. Kendi hayatımı seyrediyorum düşüncelerimde; her zaman olduğundan daha sakin, daha hüzünlü, buna rağmen daha güçlü...
Her yenilginin acısı yüreğime çöreklenmişken ben yine de ne kadar güçlendiğimi hissediyorum...Her kaybedişin ardından nasıl filizlendiğini tecrübelerimin.
Artık biliyorum öğrenmenin sonu yok.Öğrenmek içinse kitaplar, dergiler, gazeteler tüm bunlar o kadar havada kalan somut şeyler ki...İnsan en güzel yaşayarak hatta yenilerek öğreniyor.Yeniliyor, hayat alıp yerden yere vuruyor, önce can yakıyor, bir kaç damla gözyaşı, biraz sitem, biraz özlem...Ama sonra doğruluyorsun yeniden ayağa kalkıp kaldığın yerden yürümeye devam ediyorsun...Tüm yaşadıkların,sana yapılanlar, haksızlıklar, kavgalar, düşmalıklar hepsi geride geçmişin bir parçası olarak kalıyor...
Şİmdi ya geçmişin tüm yüküyle beraber yürüyeceksin yaşam yolunu, yada geçmişin yükünün hamallığına talip olmadan, bırakacaksın sırtından öyle devam edeceksin yoluna...
Evet bu dar sokak beni kim bilir belki hep hayalini kurduğum o küçük sahil kasabasına taşır...
Mirage-Özlem 2006
...Şİmdi ya geçmişin tüm yüküyle beraber yürüyeceksin yaşam yolunu, yada geçmişin yükünün hamallığına talip olmadan, bırakacaksın sırtından öyle devam edeceksin yoluna...
belki çoğumuz istiyoruz geçmişin yüklerinden kurtulmayı,ama.. dinlediğimiz bir şarkının sözü..şiirlerde bir mısra..resimlerde ufak bir detay... filim izlerken saniyelik bir sahne.. diyorki;hamallığa devam çünkü bu senin geçmişin..unutamazsın.
Geçmişin unutulması zaten söz konusu olamaz...Benim anlatmak istediğim geçmişte yaşanan bizi yaralayan şeyleri yaşamımıza yaymaktı.Yani düşünsenize unutmak diye bir lütuf bahşedilmiş biz insanlara.Eğer unutmasaydık hiç bir şeyi nasıl dayanırdık hayatın bize sunduğu herşeye.
Ben diyorum ki geçmiş geride kalmıştır, yaşanmış ve bitmiştir...Elbette zaman zaman hatırlayacağız ama bize yük olmadan.Gelecek ise şüphelidir.Yani elimizde kalan bu gün şu andır...
Geridekalanlrin hep iyilerini hatirlamak isteriz. Kendimizle yuzlesme cesaretini gosteremeyiz. Gostere bilseydik sorunlarin buyuk kismini asardik.malesef bende ayni yanlislik lar icnine dusuyorum bazen Malesef INSAN tabiyatinda var.