Terk Ettim Kendimi Sende

Son güncelleme: 22.08.2010 21:11
  • noimage

    Kimsesiz sokakların düşlerine terk edildim şimdilerde
    Yaşanmışlıkların hüzün dolu bakışları gözlerimin içine dikilmiş...

    Ölü toprağı serpilmiş çocuk parklarında elinde kırık bir bebekle dolaşıyor yalnızlık
    Keskin ve kesif bir koku eşliğinde merasimlerini yapıyor mezar taşları ruhuma...

    Ölü doğan çocukları, kimsesizliğe terk eden cani bir anne yüreği var içimde
    Kitap sayfalarına eşlik eden sözcüklerin gizli hecelerine karalıyorum kendimi
    Bir sayfanın diğer sayfaya yapışması gibi arada kalıyorum...

    Saklıyorum ölümsüz düşüncelerimi ölülerin yuvarlandığı yokuşlardan
    Kavanoz dipli gözlüklerimdeki kiri siliyorum tenime... Yılların yorgunluğunu atıyorum üzerine...

    Dökülüyor kirpiklerimden senden kalan tortular, elimin tersiyle siliyorum alnımı.
    Düzünü sana saklıyorum en güzel tokadı atabilmek için ruhuna, kaçtığın gerçeği görebilesin diye...


    İnsanların kirlenmiş dudaklarını siliyorum dikenlerimle, battıkça acıtıyor içlerini.
    Ağlıyorlar, sızlıyorlar, işliyorlar ağır noktalama işaretli cümleleri yüreklerine...



    Yaraladığın yazgılara inat yaşıyor bedenim toprak altında
    Bir gün gelip vereceğin ölüm öpücüğünü bekliyor dudak altımda saklanan hücrelerim
    Toprağın bol olsun deyip geçiyorsun her defasında
    Elbet varacaksın bir gün farkıma...




    Gökay Birkan SUCAKLI
#22.08.2010 09:27 0 0 0
  • paylaşım için teşekkürler
#22.08.2010 21:11 0 0 0