Bir Temmuz akşamı, herşey farklı ve hava sıcaktı. İçim daralıyor ve karalıyordum tüm yazdıklarımı. Gerçeklerden uzak, Sahtelere yakın bi yerdeydim. İşin acı yanı yalnız değildim. Daha kötüsü; Yalnız olanlar gerçeklerde kalmıştı. Sahtelerde yaşamak zordu, herkes çıkar peşinde ve herkes kendi için yaşıyordu. Aslında orda herkes vardı ama yalnızdılar, işin garip yanı da buydu bi bakıma. Dürüstlük yoktu oralarda, doğruluk yoktu o memlekette. Herkes bir maskeyle dolaşırdı; gerçeği gizlemek için. Oysa maskeler bile sahteydi yani durum o kadar kötüydü öteden öteye..
Uzaktı belkide bize, ama hepimize yakındı. Sıkıştığımızda; sığındığımız limandı. Dürüst olmak gerekirse, sahi dürüst olmak gerekirmiydi Sahtelerde ? Evet, Maskeler dahi sahte ve doğru yok artık, hiçbir yerde. Yemin ederim ki gerçek üstüne; kurduğumuz tüm hayaller bile sahte. Bi bakıma gerçeğin değeri artıyordu aslında, bulunmaz oldumu bir şey; artıyordu değeri işte. Düzen öyleydi o gemide. Ne kadar değeri artsada bulunmadımı olmuyor desene... Herşey sahte; gülücükler, sözcükler, ifadeler, papatyalar, bakışlar, yakarışlar... Herşey ama herşey sahte... Gerçeği yansıtmıyor hiçbir ayna; suç aynalarda değil gerçek yok ki piyasada.. "Sahi piyasa ne durumda?" diye sorarsanız bana, Sahilik'te yok bu memlekette cevaplayamayacağım, bakmayınız kusuruma...
Yalan'dan hiç bahsetmedik daha.. Aslında bahsetmeye de gerek yok. "Niye" derseniz eğer, işin Aslı'da yok Sahtler diyarında.
Dedim ya herşey sahte, duygular dahi. Sahte maskelerin olduğu memlekette; yaşam, yaşanmıyor. Gerçekten bir gerçeği duyamıyorsunuz. Öyle acınası bir durum ki gerçeği söyledinizmi, ayıplanıyorsunuz. Sanıyorsunuz ki başta herşey güzel, ve Anlıyorsunuz ki güzellik bile aldatıyor sizi. Sahteleri gariplerken, onlardan biri oluyorsunuz. Ve ben onlardan biri değilim diye, yalan atıyorsunuz size. Durum vahim ve Aslında en iyisini aynalar yapıyor; Sahteleri bile tüm gerçekliğiyle yansıtıyor...