Hayaller İstasyonu
Son güncelleme:
-
acının en saf haliyle doğan
iki çocuktuk
hayaller istasyonunda
ben elmalı şekeri severdim
bir de kırmızı balonları
sen
bendekileri severdin
gülüşüme ortak olmayı
ve hep ne aldıysam onu isterdin
paylaşırdım bende seve seve
sen diye
ilk durakta kırmızı balonu bileğime bağladın
elmalı şekeri de unutmadın tabi
tuttun elimden sıkıca
koştuk
kara trenin mavi odasına
ümitsiz,yorulmuş,vazgeçmiş
hayalet yolcular bakıyordu bize
ben üzüldüm
sense uzattın şekerimizi
unuttum her şeyi
ellerimiz arasında mutluluğu paylaştık
tatlı kızgınlık adına benden hızlı ısırıyordun
ve gülüyordun
ben hem kızıyor hem de yüzündeki bu ifadeyi çok seviyordum
hadi
çöz bileğimdeki balonu
hediye edelim onlara
minnacık ellerimiz ile
yolcu edelim
mavi kelebekler
arasında
birden
alacakaranlık oldu her yer
hızlandı tren
evlerin ışıkları göz kırpıyordu
hava soğudu
yorulduk
suskun dilin, gözlerinde hüzün
yaslandın arkana
dalıyorum gözlerine
seviyorum yüzünü
kapama ne olur gözlerini
üşüyorum
susma, konuş
korkuyorum
tut ellerimi sıkıca
yaslanıyorum bak omzuna
hadi sev saçlarımı
geceyi yaran çığlık seslerine inat
karanlık şehirlerin çıkmaz sokaklarına inat
beni de götür ne olur
bırakma
ne olur
bırakma
_immortalis_
[main-arkaplan-muzik]596[/main-arkaplan-muzik]