Sahte Gülücükler Astım Yüzüme

Son güncelleme: 25.09.2010 14:54
  • sahte gülücükler astım yüzüme
    içimin hüzünbaz yanlarını üstüme örtmek için
    ayaklarıma dolanan acılardan
    sekerek kaçmaya çalışıyorum
    emeklemekten yürümeyi unutuyorum
    yüreğimi topluyorum
    serdiğim ayaklar altından
    ve hiç beni görmüyorum kahve gözlerinde
    yüzün hazan gözlerin sonbahar rengi
    bütün zaman gitmeleri kalmalardan çıkarıyor
    elde hüzün kalıyor




    ne kadar ben yoksa o kadar sen vardı içimde
    tek varlığım tek yokluğum
    her şarkıyıyüreğine olan mesafelerimi anlatması için uc uca ekledim
    tam geldim tuttum dedim yüreğinden derken
    hep baştaki son müzik çaldı
    ama olmuş yüreğine duyuramadığım senfonilerim
    bir rüzgarda yol bulup kulaklarına nakarat olup yerleşiyor
    ben hep keskin harfleri ellerime batırıyorum
    beni yaralaya yaralaya
    ölmüş bir şehre
    şehrin denizine
    en kalabalık caddesine
    karşılaşma ihtimalimizin olmayacağı şehir
    bir ara yürüdüğümüz cadde oturduğumuz cafe
    beklediğin kaldırım beklettiğim durak
    hepsi üç harf içine ne kadar da sığmış
    artık
    tekbirliyorum
    kefenliyorum
    avutuyorum




    adrese teslim sözlerimin
    ulaşmayan mektupları yığılmış yüreğime
    teslimiyetsizliğim vazife olmayan sözler kurmaktı
    rehin alınmış zaman içinde
    yaşanan gün mazi olan anıları günceme adın ile kazıdım
    yazdığım her harf kan doğruyor her bir şiire




    senden gelen bir söz yıktı tesellilerimi
    kalemimden dökülen kanlarla erken sandığım vakitte
    geç kalınmışlığın yasını tuttum
    bir kelimen batıyor bedenime
    şiirlerim intihara kalkışıyor
    dökülen kanda boğuluyorum
    herkes düşlerine uzanırken sevdiği ile
    ben nefret edildiğimin zılgıtını tutuyorum
    sensizliği öğreniyorum
    unutuluyorum
    çekip gittiğin bende birşey yok
    şairliğim
    karşıma bir daha çıkmayacak biri için sözler biriktirmek
    kim duyacak kim görecek beni
    ve sen
    teşekkür etmeden gideceksin
    gelişin kadar şen olmadı gidişin
    ve sen
    sen den sonrakilere benden hiçbir şey bırakmadın
    başkalarını seversin diyorsun
    oysa hiç bilmiyorsun
    ben bu aşkla sahur yaptım
    her gece sana uyanarak
    bir ben kaldım
    bir ben
    koca yılın ocak ayında



    hiç bu kadar acımadım içime
    bir insanın içi bu kadar acır mı
    kaybettim artık
    intiharlar büyüttüm
    idam sehpam
    yazdığım şiirler
    sana çok şey bırakmadım
    sadece ayaklarım altında olan kağıttan kuleleri ateşe vermek düştü
    en çok sevenler en iyi ölürdü
    boğazıma
    sana söyleyemediğim tüm kelimeleri birbirine çatarak
    ilmek ördüm
    bu kaçıncı ölümüm bilmiyorum
    kulaklarım çınlıyor
    sen mi anıyorsun
    yoksa ölümler yine beni mi çağırıyor
    bekle
    en güzel intiharlar kuşanıyorum
    senide içime alarak
    bütün sevenlerin sevdiklerine duydukları duyumsamaları
    bu gök kubbenin altında bırakarak
    hiç bir helal edilmeyen hakki alarak
    sana beni terk ediyorum
    saate bile aldırma
    gecenin en aydınlık anında infazımı kendim üstleneceğim
    ben hep kendimi yazdım
    olmayan sana
    hiç bir satır arasında yoksun
    ve acıtmıyor sevmiyorum deyişlerin
    sözler anlamsız olur
    çünkü
    ölüler için
    gözlerimi kaparım
    infazı bir saate tanıklık ederim
    gözlerimi kaparım
    kahve gözlerine gömerim
#25.09.2010 13:57 0 0 0
  • gözlerimi kaparım
    infazı bir saate tanıklık ederim
    gözlerimi kaparım
    kahve gözlerine gömerim



    tşk eline saglık
#25.09.2010 14:54 0 0 0