Medial Tibial Stres Sendromu

Son güncelleme:
  • mtss sendromu - medial tibia stres sendromu tanısı - medial tibia stres sendromu sebepleri - medial tibia stres sendromu tedavisiMedial tibia stres sendromu genellikle soleus kasının tibiaya yapışma yerinde aşırı kullanmaya bağlı reaksiyon veya tibianın posteromedial kenarında tibialis poterior kasının altında periostit için kullanılan bir terimdir. Bu durum genellikle tibia stres kırığı, kronik derin posterior kompartman sendromu veya diğer yumuşak doku lezyonlarına eşlik eder. Özellikle sert zeminde uzun süre antrenman yapanlarda ve uygun spor ayakkabısı kullanmayan sporcularda daha sık görülen ve bacak alt kısmında ağrı ile seyreden bir tablodur. Derin arka kompartmanın periostunu içeren inflamatuar bir durumdur .

    Tanı:

    Hastanın tipik şikayeti, ota ve distal 2/3 tibianın postromedial kenarı boyunca ağrıdır. Ağrı, aktivite ile artar ve dinlenme ile azalır. Ağrının tarifi çok değişkenlik gösterir. Hafif lokal ödem ve hassasiyet bulunabilir. Ancak nörolojik veya vasküler belirtiler yoktur. Harket kısıtlılığı bulunmaz. Radyolojik incelemeler ayırıcı tanıdaki diğer lezyonları elemek için kullanılır. Röntgen, sintigrafi ve kompartman basıncı ölçümleri normaldir.
    Medial Tibial Stres Sendromu (MTSS) genelde sporcularda ve daha çok koşucularda izlenen bacakta ağrı ve huzursuzluk şikayeti ile karakterizedir. 15 yaşın üstü yetişkin hastalarda görülme oranı daha sıktır. Bayanlarda kemik yapıların yapısı nedeniyle MTSS daha sık görülmektedir. Anatomik olarak, tibial kemiğin orta-1/3 distal seviyesinde ağrı ve hassasiyet izlenmektedir. Bu seviye soleus ve fleksor digitorum longus kaslarının yapıştığı alana denk gelmektedir. Etyolojisinde de, bu kasların aşırı kullanımına- traksiyona bağlı olarak, tibial kortikal yapıda enflamasyon, periostit gelişimi sözkonusudur.
    Medial tibial stres sendrom(MTSS) terminolojisi ilk kez Drez tarafından kullanılmıştır. MTSS bacağın orta ve 1/3 distal seviyesinde ağrı ve huzursuzluk şikayetleri ile karakterizedir. Genelde aşırı kullanıma bağlı görülen bu hastalık, daha çok koşucularda görülmektedir. Genelde 15 yaşın üzerinde görülür. Bayanlarda görülme sıklığı erkeklere nazaran yüksektir. Bayanlarda daha sık görülme nedeni, kemik yapıların küçüklüğü ve profesyonel koşucularda izlenen amenore olduğu gösterilmiştir. Ayrıca bayanlarda stres fraktürü erkeklere oranla 12 kat fazla olmaktadır. Yapılan kadavra çalışmalarında, semptomların olduğu bölgeye yapışan kas yapıların soleus, flexor digitorum longus ve derin crurical fasya olduğu saptanmıştır. Bilindiğinin aksine tibialis posterior kasının bu sendromuda yeri olmadığı bildirilmiştir. Hastalığın etyolojisinde, soleus kasının yapıştığı tibial kemik 1/3 distal medial kısmının periostunda, traksiyona sekonder periostit gelişmektedir. Yaralanmanın mekanizması pronasyonun velositesi ile ilişkilidir. Diğer risk faktörleri varus hindfoot, genu valgum, eksternal tibial rotasyon gösterilmiştir. Aktivite düzeyinin veya sıklığının değiştirilmesi periostal değişimi tetiklemektedir.
    Patolojik olarak, posteromedial tibial korteksin hipertrofisi, periostumun enflamasyonu ile karakterizedir.
    Histolojik olarak, eritrosit ve diğer kan hücrelerinin artması sonucu kemik içi vasküler yapılarda konjesyon ve tromboz gelişimi, periostal reaksiyon sonrası osteoblastlarda artış ve osseoz remodeling, periostal kallus formasyonu ve kortikal hipertrofi izlenmektedir. Sürekli stresin olması sonucu artmış kemik mineralizasyonu gelişir.
    Klinik olarak tibial kemiğin orta-1/3 distal seviyesinin medialinde ağrı ve hassasiyet, ekzersizle semptomların artması ve istirahette azalması ile karakterizedir. Ağrı künt ağrı tarzında ve plantar fleksiyon esnasındaki uygulanan direnç esnasında artmaktadır.
    Radyolojik olarak, genelde erken evrede Magnetik Rezonans incelemelerin daha sensitiv olduğu bildirilmiştir. MRG'de T1 ağırlıklı incelemelerde derin cilt altı dokuda intermedie sinyal intensite değişikliği ve normalde hipointens izlenen kortikal yapılarda hiperintens sinyal değişikliği izlenmektedir. T2 ağırlıklı incelemelerde tibial kemikte lineer periostal ödem ve kemik yapıda hiperintens sinyal artışı karakteristik bulgulardır. Genelde sendrom farklı evrelerde saptanabileceği için 126 tarafından klasifiye edilmiştir. MTSS'in erken evrede sadece periostal ödem söz konusudur, fakat ileri evrede ince fraktür hattı izlendiği bildirilmiştir. Diğer radyoloji görüntüleme modalitesi olarak, direk grafi genelde negatif olarak bildirilmekle birlikte, bazı ileri evre vakalarda posteromedial tibial korteks hipertrofisi/ remodeling izlenmektedir. Bilgisayarlı tomografide genelde kemik yapılarda izlenen hipertrofi dışında, Gaeta ve ark. tarafından yaptığı çalışmada erken evrede MTSS'de kemik yapıda izlenen osteopeni bulgusu hastalığın tanısını koyabileceğini belirtmişler. Yüksek çözünürlü Bilgisayarlı Tomografide ince vertikal fraktür hatlarınında saptanabileceği çalışmada bildirilmiştir. Sintigrafik olarak tibial kemiğin posteromedial bölgesinde radionüklid aktivite artışı olduğu çalışmalarda bildirilmiştir
    Sert zemin, ağır antrenman, kötü ayakkabı, kötü koşu tekniği (ayak parmak ucunda koşmak gibi), ayak taban anatomisindeki bozukluklar gibi nedenlerden dolayı kemik zarının iltihabi reaksiyonu ile karakterize bir durumdur. Alt bacak iç-ön bölgede yer alan tibia kemiğinin alt yarı bölgesinde ağrı en belirgin sorundur. Ayak parmakları veya ayak aşağıya doğru büküldüğünde, aktiviteler sırasında ağrı oluşur. Dinlenmek, soğuk uygulamak öncelikli yapılması gereken uygulamalardır. Yukarıda bahsedilen nedenlerin ortadan kaldırılması gerekir. Uzman bir hekimin değerlendirmeleri ışığında tedavinin şematize edilmesi gerekir.

    Medial Tibial Stres Sendromu (MTSS) genelde sporcularda ve daha çok koşucularda izlenen bacakta ağrı ve huzursuzluk şikayeti ile karakterizedir. 15 yaşın üstü yetişkin hastalarda görülme oranı daha sıktır. Bayanlarda kemik yapıların yapısı nedeniyle MTSS daha sık görülmektedir. Anatomik olarak, tibial kemiğin orta-1/3 distal seviyesinde ağrı ve hassasiyet izlenmektedir. Bu seviye soleus ve fleksor digitorum longus kaslarının yapıştığı alana denk gelmektedir. Etyolojisinde de, bu kasların aşırı kullanımına- traksiyona bağlı olarak, tibial kortikal yapıda enflamasyon, periostit gelişimi sözkonusudur.

    Medial tibial stres sendrom(MTSS) terminolojisi ilk kez Drez tarafından kullanılmıştır. MTSS bacağın orta ve 1/3 distal seviyesinde ağrı ve huzursuzluk şikayetleri ile karakterizedir. Genelde aşırı kullanıma bağlı görülen bu hastalık, daha çok koşucularda görülmektedir. Genelde 15 yaşın üzerinde görülür. Bayanlarda görülme sıklığı erkeklere nazaran yüksektir. Bayanlarda daha sık görülme nedeni, kemik yapıların küçüklüğü ve profesyonel koşucularda izlenen amenore olduğu gösterilmiştir. Ayrıca bayanlarda stres fraktürü erkeklere oranla 12 kat fazla olmaktadır. Yapılan kadavra çalışmalarında, semptomların olduğu bölgeye yapışan kas yapıların soleus, flexor digitorum longus ve derin crurical fasya olduğu saptanmıştır. Bilindiğinin aksine tibialis posterior kasının bu sendromuda yeri olmadığı bildirilmiştir. Hastalığın etyolojisinde, soleus kasının yapıştığı tibial kemik 1/3 distal medial kısmının periostunda, traksiyona sekonder periostit gelişmektedir. Yaralanmanın mekanizması pronasyonun velositesi ile ilişkilidir. Diğer risk faktörleri varus hindfoot, genu valgum, eksternal tibial rotasyon gösterilmiştir. Aktivite düzeyinin veya sıklığının değiştirilmesi periostal değişimi tetiklemektedir. Patolojik olarak, posteromedial tibial korteksin hipertrofisi, periostumun enflamasyonu ile karakterizedir. Histolojik olarak, eritrosit ve diğer kan hücrelerinin artması sonucu kemik içi vasküler yapılarda konjesyon ve tromboz gelişimi, periostal reaksiyon sonrası osteoblastlarda artış ve osseoz remodeling, periostal kallus formasyonu ve kortikal hipertrofi izlenmektedir. Sürekli stresin olması sonucu artmış kemik mineralizasyonu gelişir.

    Klinik olarak tibial kemiğin orta-1/3 distal seviyesinin medialinde ağrı ve hassasiyet, ekzersizle semptomların artması ve istirahette azalması ile karakterizedir. Ağrı künt ağrı tarzında ve plantar fleksiyon esnasındaki uygulanan direnç esnasında artmaktadır. Radyolojik olarak, genelde erken evrede Magnetik Rezonans incelemelerin daha sensitiv olduğu bildirilmiştir. MRG'de T1 ağırlıklı incelemelerde derin cilt altı dokuda intermedie sinyal intensite değişikliği ve normalde hipointens izlenen kortikal yapılarda hiperintens sinyal değişikliği izlenmektedir. T2 ağırlıklı incelemelerde tibial kemikte lineer periostal ödem ve kemik yapıda hiperintens sinyal artışı karakteristik bulgulardır. Genelde sendrom farklı evrelerde saptanabileceği için 126 tarafından klasifiye edilmiştir. MTSS'in erken evrede sadece periostal ödem söz konusudur, fakat ileri evrede ince fraktür hattı izlendiği bildirilmiştir. Diğer radyoloji görüntüleme modalitesi olarak, direk grafi genelde negatif olarak bildirilmekle birlikte, bazı ileri evre vakalarda posteromedial tibial korteks hipertrofisi/ remodeling izlenmektedir. Bilgisayarlı tomografide genelde kemik yapılarda izlenen hipertrofi dışında, Gaeta ve ark. tarafından yaptığı çalışmada erken evrede MTSS'de kemik yapıda izlenen osteopeni bulgusu hastalığın tanısını koyabileceğini belirtmişler. Yüksek çözünürlü Bilgisayarlı Tomografide ince vertikal fraktür hatlarınında saptanabileceği çalışmada bildirilmiştir. Sintigrafik olarak tibial kemiğin posteromedial bölgesinde radionüklid aktivite artışı olduğu çalışmalarda bildirilmiştir

    Sert zemin, ağır antrenman, kötü ayakkabı, kötü koşu tekniği (ayak parmak ucunda koşmak gibi), ayak taban anatomisindeki bozukluklar gibi nedenlerden dolayı kemik zarının iltihabi reaksiyonu ile karakterize bir durumdur. Alt bacak iç-ön bölgede yer alan tibia kemiğinin alt yarı bölgesinde ağrı en belirgin sorundur. Ayak parmakları veya ayak aşağıya doğru büküldüğünde, aktiviteler sırasında ağrı oluşur. Dinlenmek, soğuk uygulamak öncelikli yapılması gereken uygulamalardır. Yukarıda bahsedilen nedenlerin ortadan kaldırılması gerekir. Uzman bir hekimin değerlendirmeleri ışığında tedavinin şematize edilmesi gerekir.


    alıntı
0 0 0