1. Ana Sayfa
  2. Sanat
  3. Kavşakta Bir Kördüğüm

Kavşakta Bir Kördüğüm

Son güncelleme: 01.10.2010 12:24
sıgınak sıgınak foto
  • yeni film - türk sinaması - selim demirel - beyaz perde - vizyondaki filmler

    Kavşak'ta bir kördüğüm

    noimage


    Kavşak filmi koca bir kördüğüm. İçindeki dört yumru birbiriyle ilişkili farklı hikâyelere açılıyor. Küçük düğümleri çözdükçe senaryonun merkezindeki Güven'in hayatına daha çok yaklaşıyoruz.


    Selim Demirdelen, ilk uzun metraj filminde senaryo, kurgu ve müziklere de imza atıyor. Güven, bir muhasebe bürosunda çalışan asosyal bir sima. Ne kimsenin hayatına karışıyor ne de birilerini hayatına ortak ediyor. Bir gün işyerindeki odasına yeni iş arkadaşı Arzu taşınır. Bu genç kadın adeta şuursuz ve ısrarlı bir şekilde Güven'in esrarengiz hayatına odaklanıyor. Sonunda, Güven'in hiç de resmettiği gibi bir hayatı olmadığını fark ediyor.
    Filmdeki karakterlerin hiçbirinin gerçek yüzünü ilk başta görmüyoruz. Herkes yalanların ardında saklı. İletişimsizlik üzerine kurulu bir ilişkiler ağı. İletişime geçtikleri anda senaryo çözülüyor. Yaşlı annesine rağmen, baba yadigârı apartmanı müteahhitlere vermeyi kafaya koyan Vedat'ın ve işyerinde yolsuzluğa başvuracak kadar çaresiz Haydar'ın hikâyeleri de Güven'in hayatına sızıyor. İlerleyen dakikalarda her ne kadar Güven ile Arzu'nun yaşadıkları başarıyla kesişse de, yan öyküler tam manasıyla senaryoya adapte olamıyor. Özellikle asabi Vedat'ın macerası yama gibi kalıyor. Senaryo kimi yerlerde aksamakla birlikte, karmaşık bir öyküyü başarıyla anlatarak noktalama yetisine sahip. Yönetmen belli ki Güven karakteri üzerine epey kafa yormuş. Başta Güven Kıraç olmak üzere oyuncuların hemen hepsinin performansında da Demirdelen'in titizliği hissedilmekte. İkinci yarıya geçerken yönetmenin pornografik bir sahneyi tercih etmesine ise anlam vermek zor. Zira bu dakikalar olmadan da Güven'in çıkışsızlığını anlayabiliyoruz. Yine görüntüye bir türlü nefes aldırmayan müzikler de daha az kullanılabilirdi. Müzik ve hikâyelerdeki sadelik, filmin üzerindeki gereksiz yüklerden de kurtulmak anlamına gelirdi. Kavşak, karanlık renklere hâkim. Kara bulutlar son dakikaya kadar tüm karakterlerin üzerinde dolanıyor. Finalde ise birden ruh hâli değişiyor. Bütün filme sinen gri renk neredeyse toz pembeye dönüşüyor, çiçekler açıyor, kuşlar ötüşüyor. Bu ani manevra izleyiciyi zorlasa da yönetmenin salondan çıkan izleyicide müspet duygular bırakmak niyetini de ele veriyor.

    ZAMAN
#01.10.2010 12:24 0 0 0