Ben bir tekil şahısım
sen gibi
ben gibi
o gibi
ama biz gibi değil...
Kervanları olmayan , yalnızlığın yaylalarında tek kişilik çadırın da soğuğun, kıyametin, yoksunluğun ve vefa'dan yana yoksulluğun ensesine yapışan. Kanını emen yokluğun ve ızdırabın şehirlerini sokaklarını adım adım ezberleyen.
Her cepten keder çalan , yapa yalnız bir tekil şahıs , bir dal gibi, uzayıp giden tenha bir yol gibi, tahta kaşık , boş tas, fakir sofrada göz yaşından kurutulmuş bir çift kahve göz gibi.
Yare verilip tutulmamış köşelerde kuytularda unutulmuş karaborsa söz gibi
Bayramlıklarını yitirmiş bakışları hüzün sağan henüz üç yaşında yavrular gibi.
Kedilerin kuyruğuna teneke bağlayanların yaramazlığı ömürlerimize bağlayacakları tenekelerle sürecektir hep ve biz maalesef garip bir kedi kuyruğuna sahip çıkamayan ve sırtındaki kamburlardan yüklerden kurtulamayan
Mağrip ile Meşrip arası düşlerim kovalarken birbirini duydum kurulmuş idam sehpası söyle hangisinin şimdi sırası
Yazın göğsüne düşen kara zemheri
Uğrama sende bir sabah bizim ele
Gökkubbenin göğüslerinden sevgi şefkat ve adalet sağarız belki
Vefa gülü, dost eli
Ellerimiz nasırlı, yürek aynası ve kimsesizlik alnımıza vurmuş iken kınasını , kırıkların köyünde cami önü sohbetinde uğurlanırken gidenlerin son sözü sohbet arkası
®
Ve yapışıp boğazıma sökmek istercesine bademciklerimi daraltan nefeslerimi hayat denen hengamenin sıkıcılığından sıyıracak bir el
Yahut güzel masallara yazacak baş rol
Bir tatlı söz
Bir hoş ses
Soracak hatır, hal
Aç kalınca lokmadan bölecek yarım ve ümitlerinin en afili yanına iliştirecek yareni
Var mıdır
Adı dost mudur
Alınır yada satılır mıdır
Yahut gezip cihanı aranır
Bulunur mudur
Bilirmisiniz sizde o şarkıyı
" Gün akşam oldu
Bir dost bulamadım"
Başka şeyler diyecektim lakin dönmedi dilim
Ben o akşamların öfkeli çocuğuyum