Neresinden başlamalıyım hayata,
Yada hayatın içinde aşka.
Aşk umutsuz bir yürek mi?
Yoksa okyanusun ortasındaki sandalda tek kürek mi?
Çaresizliği anlattığın oldu mu?
Telefonun tuşlarına
Anlatacak birini bulamadığında
Ağladın mı yalnızlığa?
Hiç bensiz hayatı düşündün mü?
Koy verip gözlerini sabaha?
Ve bir boşlukta buldun mu kendini?
Cevapsız sorulara çözüm aradın mı hiç?
Yazılmamış mektupları tekrar tekrar okudun mu?
Keşke deyip de yapamadığın şeyler,i
Yapmadığına pişman mısın?
Okuduğun şiirlerin, izlediğin filmlerin,
Ve sokakta karşılaştığın insanların,
Biraz bana benzediğine şaşırdın mı?
Hiç özledin mi yaşamadıklarımızı?
Hala saklıyor musun telefonun da
CANIMSIN yazısını.
Yoksa üç nokta ifade ediyor mu her şeyi...(...)
İsteyip de söyleyemediğin,
Sözlerin var mı hala dilinin ucunda.?
Kaç gece başını koyup yastığa
şimdi yanıma da olmalıydın deyip,
Yumruğunu sıkarak daldın mı gecenin karanlığına....?
Kaç kere anladın yetim bir çocuk oluşumu?
Hiç hissettin mi 25. yaşımı,
Ben hiç büyümeyecektim.
Hayatın benden aldığı çocukluğumu yaşayacaktım,
Ve ben hiç 25 yaşında olmayacaktım...
Ben başımı dizine koyup okşamanı bekleyecektim,
Yetimliğimi hissettirmeyecektin.
Her öksüz çocuk gibi dizinde huzur,
Ellerinde şefkat bulacaktım
Sen hep yanımda olacaktın,
Ve ben kendime bir daha soru sormayacaktım.....