Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş
Evrim ne güzellikler yaratıyor! diye düşünüp mest oluyormuş
> birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışında ayının daha hızlı
> olduğunu fark ediyormuş. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın
> ayağı yerdeki bir dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini
> kaldırmış, tam vurmaya hazırlanırken adam "Allahım! diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş
bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine parlamış.
> Çok derinden gelen ilahi bir ses adama; "Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın,
sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?" demiş.
> Adam utanç içinde: "Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık,
ama hiç olmazsa ayıyı dindar yapabilir misin?" demiş.
> "Peki" diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş. Nehir tekrar akmaya başlamış her şey eski haline dönmüş.
Ayı iki pençesini de göğe doğru çevirmiş ve konuşmaya başlamış;
"Allahım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun bana verdiğin nimetlere..."