Ayışığı ve Hüzün

Son güncelleme: 19.11.2010 22:54
  • Kirpiklerinden kayan yıldızları saymadım,
    Hesabını yapmadım sensiz geçen zamanın
    Gün batmış, gece olmuş, yönler karma karışık;
    Yolu kesilmiş, hayat taşıyan son kervanın
    Git gide kararınca gözünde yanan ışık,
    Ben o bakışlarına hiç bir zaman doymadım

    Hiç duydun mu perdeyi tırmalayan hayâli?
    Bir kere yaşadın mı kalbi üşüten hâli?

    Bırak buzların gece yaktığı kandilleri,
    Avâre vakitleri çıkar gitsin aklından
    Ne sen kahramanısın savunmasız toprağın
    Ne başka silahın var; bu titrek aşkından
    Sen hep suyunu taşı filizlenen yaprağın,
    Ben yine ıslatayım kurumuş mendilleri

    noimage

    Hiç gördün mü mahzun bir mahkûmun güldüğünü?
    Hüznün son kez ölüp de kabre gömüldüğünü?

    Salıncakta büyüyen ayışığını sevdim
    Bağrıma bastım senden gelen naz yüklü gülü,
    Gemi çoktan demir almış da yetişemedim; heyhat!
    Bilmem haberdar etmek gerekir mi bülbülü?
    Menzil hangi tarafta, nereye bu seyehat?
    Ben hayal dünyasında güyâ mahzun bir devdim.

    Hiç ağladın mı yorgun akan şu gecelerde?
    İşte orada, zaman iniyor perde perde...


    Hüseyin Kerim Ece
#17.11.2010 22:56 0 0 0
  • Beğendim
#18.11.2010 07:25 0 0 0
  • kahretsin24 bu nasıl bir nicktir yahu

    Şiir paylaşımın için teşekkürler
#19.11.2010 22:31 0 0 0
  • Emeğine sağlık kardeşim.Çok güzel
#19.11.2010 22:54 0 0 0