Acılar, acılar, acılar
Bir türlü ağarmayan günleri taşıyan kalbim aşk'ına gebe
Bitmeyen,
Bitmeyecek ah o derin sancılar
Kalbimde, bir şimşeğin çakışına
yine bir tasa
İçimdeki çırpınışlara karışıyor yağan yağmur
Günahların hükmünü düşünüp tenha yerler
(im)e
kaçıyorum
Yağmur yağıyor sen ağlıyorsun!
Ağlama ne olur
Gözyaşlarına sığınamam
Bulutlar gidip oturmuş gözlerine
Rüzgârlar bir garip esiyor
Ve yağmur yağıyor sen ağlıyorsun
Çocukları ölmüş anne gibi
Yaralı gecelerine ancak bu yakışır
Eşyadan mahrum odanda;
Gözlerini tavana asıp,
Mahrem sayfalarını yeniden, yeniden yorumla
Kandan umutları sal, sal gökyüzüne
" Ey gök! Suyunu indir " denildiği zaman
Coşan seli durdurabilir misin?
Hak etmişse bu zillet,
O çetin azabı!
Belki yakındır, hayatı yok eden tufan
Hep kaybediyor, yeniliyor bu insanoğlu
Geri dönmeye vakti var mı ki o günde