Ayrılık

Son güncelleme: 29.05.2006 11:29
  • Aramızda, ayrılık sadece bir kelime, neden terk etmiyorsun beni bir türlü, söyle!

    Annemin saçlarımı taradığı günler gibi aklımdan hiç çıkmıyorsun, neden insan
    hafızasından bazı şeyleri silemiyor acaba...

    Ruhuna kazınmaya görsün bir an, çakılıp kalıyor içine sonra çıkartabilene aşk olsun.

    Bir şeyler esir alıyor ruhunu ve seni terk etmiyor asla.

    Sonra oyalanıyorsun orada, burada benim gibiysen çoğu zaman kitaplarda...

    Kimi başucumda, kimi salondaki sehpalara dağılmış kitaplarım, sayfalarının
    arasına işaret koyduğum, nerede kaldıysam oradan devam ettiğim kitaplarım
    artık beni oyalamıyor, ne yalan söyleyeyim bıktım okumaktan çünkü hiç biri
    seni anlatmıyor.

    Seni en fazla hiç tanımadığımız insanlar anlatıyor gözümün bebeği. Hepsinin
    yaşadıklarındasın. Galiba aşk, bir adamı bin insanda görmek.

    Salı pazarında dolaştım gene, baş parmaklarının uçları bıçak kesiği kadınlar
    ellerinde torbaları karınca misali yuvalarına bir şeyler taşıyan kadınların pazarı.

    Herkes tanıdık, herkesin yamalı bohça gibi hayatı yanında, öyle ortak yanlar
    var ki şaşırıyorum baktıkça kadınlara. Hepsi biraz benim, satıcıların öfkesinde biraz sen. Çınlıyor sesin ekmek parası derdinde, ve her tezgah kendinin ağası. Kadınlar, parfüm satan tezgahın önünde mutlaka duruyorlar, bakıyor, kokluyor ve çoğu kez almıyorlar, öyle ya o paraya çocuğa eşofman alınır, yani o paraya, ne beğendiyse yerine neler alınır diye hesap yapan
    kadınlar var her tezgahta.

    İşittikleri son sevgi sözcüğü neydi acaba, biri ortada kurulmuş çay ocağında
    yanıma oturuyor. Çoğu konuşmaz, konuşkan değildir Salı Pazarı kadınları ama
    pek sıkılmış belli bana askerdeki oğlundan söz ediyor, çok özlemiş, hangi
    sebzeye baksa, oğlunun sevdiği yemek aklına gelmiş anlatıyor ve gözleri
    doluyor.

    Savaş çıkmaz değil mi diye soruyor, bilmem diyorum; savaşlara karar verenler
    askerlik yaşı geçmiş erkekler, ne yapacakları belli mi olur, bekliyoruz hangi namluda öfkeleri durulur diye.

    Sağ kalmayı becerdikse, hani bizi de yaşarken öldürmelerine sustuğumuz içindir. Doğru diyor kadın, dikleşiyor yorgun vücudu bıraksalar koskoca bir orduyu haklar bir oğul uğruna.

    İşte böyle bir şey kadın olmak, annelik var ucunda, elinde file, torba, üst
    baş pejmürde ama oğlu düşünce aklına kafa tutuyor dünyaya.

    Neye baksam Salı Pazarı nda seni anlatıyor bana, arkamdan konuştuklarında
    utanmamalıyım diye yaşadığım hayatım, sana anlatamadıklarım, yarım kalan ne
    varsa aramızda aşk oluyor Salı Pazarında, herkesin alabileceği kadar ucuz bir aşk.

    Affediyorum bugün ne varsa beni inciten sırf intikam olsun diye. Telefon çalıyor, beni arıyorsun birden sesler kesiliyor, duyacaklar diye ürküyorum ondan bir an sessiz kalışım.

    Ama tabii sen bunları bilmiyorsun, Telefonda neredesin diyorsun Bıraktığın yerdeyim. Salı Pazarı nın ortasında

    Denizi seyrediyorum Ya da bir yürüyüşte bir toplantıda Ne derlerse yapıyorum.

    Ne kadar zaman oldu görmeyeli seni Diye soruyorsun Zaman artık yok ki bilmiyorum Neyse ki Ellerim hep benimle Sana dokunmayan Durmadan içinde senin olduğun şiirler yazan. Tarih Sabahları seni özlemiş kalktığım Kahve vakitleri Şimdi telvelerden medet umma günleri Her yalana razı geldiğim Kahve falları.

    Peki sen hatırlıyor musun beni, Çantasında mutlaka kitap gezdiren bir kadın Ve küçük bir kolonya şişesi, bir de kalp ilacı. Ne zaman mı, Sağır zaman, çıt yok. Salı Pazarında durduğuma bakma Çoktan çekip gittim başka diyarlardayım. Aramızda, ayrılık sadece bir kelime

    Neden terk etmiyorsun beni bir türlü, söyle!
#14.05.2006 01:58 0 0 0
  • Ellerine sağlık özlems çok güzel..
#14.05.2006 11:25 0 0 0
  • Eline sağlık kıss abla
#14.05.2006 11:12 0 0 0

  • çok etkileyici paylaşan yüreğinize sağlık.
#23.05.2006 18:22 0 0 0
  • ]Ayrılık, ayrılık aman ayrılık,Bana ölüdem daha yaman ayrılık. Çok güzel,Harcadığın emeğe,Paylaşan Yüreğine Teşekkürler Özlem. [/FONT
#29.05.2006 11:29 0 0 0