oysa bir oyundu hepsi. nasıl inandın öldüğüme;
seni bırakıp sonsuz karanlığa daldığıma?
madem gittin, madem sen beni bıraktın, geliyorum peşinden.
eğer sonsuz bir karanlıksa bizi bekleyen, aşkımız aydınlatacaktır yolumuzu
Anna Karanina ve Kont Alexis Krilic Vronsky
sen yokken hayatımda,
küçük kalemde mutsuzluğum bile farkına varmadan yaşıyorum ben.
ah keşke görmeseydi gözlerim gözlerini,
kavuşmasaydı ellerimiz.
ne tuhaf bir kadermiş
benim ki sevdiğim başka sevenim başka...
Carmen ve Escamilla
böyle bir kadın gördün mü hayatında..
böyle güçlü böyle tutkulu ve bir o kadar da güneyli...
belki küçümsüyorsun beni ama öyle bir yürek taşıyorum ki
gögsümde aşkın yanardağı her seferinde dağlıyor bedenimi
korkuyorum,
hem seni hemde beni yakacak bu aşk
M. Butterflu ve Pinkerton
gidiyorsun öyle mi?
bilmez misin sen bu kapıdan çıktığın anda bende ölücem.
peki git..
aşkımızın meyvesini ve kalbini sana emanet ediyorum.
geriye kalansa ruhsuz bir beden.
onun da yaşayışı buz gibi bir çeliğin küçük darbesinyle son bulacak
elveda aşkım