Beni sadece 'yazmak' anlıyor..
Son güncelleme:
-
Beni sadece 'yazmak' anlıyor..
Susuyorum öyle, donakalmış bir şekilde ve derin derin. İçimde fırtınalar kopuyor ama dilim lal olmuş tek bir hece çıkmıyor ağzımdan. Susmak öyle zor ki, konuşmak o anı anlatmak daha bir zor hatta imkansız.
Sıkıyorum kendimi, gözlerim doluyor arada bir siler gibi yapıyorum ama durmuyor gözyaşlarım göz bebeklerimde. Sonra odama çekiliyorum, tabi bir odam kaldıysa ve ben o an yalnız kalabiliyorsam..... Alıyorum elime kalemimi ve başlıyorum yazmaya. Nedenler, sebebler, şartlar, düşüncelere ve aksi gelişen yaşam ve hayat oyunları vs...
Yazarak kendimi buluyorum, yazarak kendime ve başkalarına birşeyler anlatabiliyorum. Yeterki yazılarım okunsun, yeterki okunduğunda anlansın. İşte o vakit Beni sadece 'yazmak' anlıyor....diyorum. Ve yazmaya devam ediyorum....
Beni sadece 'yazmak' anlıyor..
Ben bir kalem,
Bir de ben gibiyim,
Beni sadece 'yazmak' anlıyor..