Kendimi kandırmaktan yoruldum...Hep senin haklı olduğun yalanına tutunmak artık zor geliyor bana.
''Ben yanlış anladım...Hayırsen öyle yapmak istemedin.
Tamamsuçlu bendim.Sen haklısınsen suçsuzsunsen masumsun.
sen...sen...sen...''
Ya ben...!
Her yanlışının ardından doğrularını arayanonlarla avunan benkendini haksız bulup kahrolankendini gecelere vuran ben...
Ama yinede nerdeyse bundan mutluluk duyan gene ben.Tekrar tekrar aynı acıyla yananher acıyla birkez daha aşık olan hep ben...
Bunları yazması kolay dataşıması öyle kolay değil.Her babayiğidinher aşığım diyenin çekeceği dert değil...
İşte ben bu cesaretlebu koskoca sensizliği yenmeye çalışıyorum...Gözlerimden öteyken bile özlerken teninigönlümden öte atıyorum tüm hislerimi...
Eskiden...
Verdiğin acıya bile razıydım.O ; ayrı bir hazayrı bir paylaşımdı.İçimde kıpır kıpır bir umut vardı.
Zaman zaman aklımı karıştırıp hayallerime oturttuğum sensonra hiçbirşey olmamış gibi davranıp sessizce ama ardında derin sancılar bırakarak yokediyordun herşeyi...
Biliyor musun...gitmelerine bile alışmıştım artık!
Şimdi...
Dayanamaz oldum bu yürek sancılarınaartık kaldıramıyor bedenimsenin uğruna olsada...
Senin uğruna ama senden habersizama sensiz...Senin hayallerin başkaykenhayallerimin bir parçası yapamıyorum artık seni...
Güçsüz de...yapamadıpes etti de...yoruldugitti de...
İnan son kez dayıyorum başımı omzuna
İnan son kez bakıyorum böyle içten sana
Ve inan son kez ağlıyorum uğruna...