Şair Yalnızlığı

Son güncelleme: 16.01.2011 14:02
  • Şair Yalnızlığı - Yalnızlık yazıları oku -fulya



    'şiirden aşağıya attım kendimi düşerken düşündüm ölmesem mi (İ. Tenekeci)'



    İçlidir şairler, güzel huyludur çoğu, bir kibrit çöpünün ucundaki ateştir, yanar yanar, şiirler dökülür külünden


    Deryadaki okyanustur şairler, kelimelerle yüzer, boğulur bazen, kısa cümlelerle anlatamaz derdini bir çoğu, uzun cümleler kurarlar hayata dair. Kısa cümle kuranlar vardır birde az söyleyen ama çok düşündürenler hani


    Huysuzdur bazı şairler, ama hep akıllıdır, bilgilidir, onca kelimeyi, onca lütfu bir bedende barındıracak kadar dahidir, arifdir bir de..


    Kimsesizdir şairler, yalnızlığına kol kanat gerip, kendi içine hapsolup başkalarını düşünecek, sahiplenecek, aşık olacak kadar düşüncelidir, ama yalnızdır şairler! Yalnızlığa göğüs gerecek kadar yalnızıdr hem de


    Dünyayı en iyi gözlemleyen, ama kendilerini en iyi saklayan insanlardır onlar. Bakmak ve görmek arasında sıkışanlardan değillerdir. Bakarlar ve görürler, görürler ve her baktığında, baktığından çok ötesini görür şairler.


    Ölümsüzdür şairler. Hiçbir zaman ölmezler, yazdıklarıyla onları sahiplenenlerden bi haber, bedenden soyunur ruhlarından ibaret kalırlar. Kim bilir! Belki yüzyıllar boyu bakidir dizeler..


    Gariptir şairler, sözde değil gerçekten gariptirler. Kelimelerden başka dayanakları yoktur, en çok düşünen ve neden sonra en çok düşündürenler şairler değil midir?
    Zordur şair olabilmek, şair doğabilmek, şiir doğurabilmek..


    Sessiz çığlıklarla birilerine sadece harflerin ezgisiyle birşeyler mırıldanmak yürek işidir. Ama şairler bunu en iyi beceren, kendi halinde ama en kendi halinde olmayan sözlerden müteşekkir varlıklardır..


    Kelimelerle intihar etmek sadece şairlere mahsustur. Ve en çok acıtan intihar biçimidir kelimelere teslim olmak. Ama yine de seve seve bu intihara boyun eğer şair, acı çekmek hazdır ruhuna


    Kendi içinde hiçbir zaman anlaşılamadığını, gayri ihtiyari labirentlerini bir türlü çözemediğini düşünürken, başkaları tarafından nasıl bu denli anlaşılabildiğini bir türlü anlayamayan, hatta çoğu kez bunun için hayli hayıflanan , gülümser, şaşkın bir yüzdür şair insanları

    Bazen birilerini çarmıha geren, ama en çok o çarmıha kendisini geren, can çekişen bir İsa'dır şair insanları
    'Serde şairlik' taşıyan yürekler adına, en ümit verici söz söylenmiştir, naifliğin/tevazunun sadeliğiyle ;


    'ben büyüyünce
    şairlerin tırnağı olacağım, nasırlı yürekleri kaşımak için' C.Yılmaz..



    fulya/ocak2011
#16.01.2011 13:46 0 0 0
  • Eline Sağlık
#16.01.2011 14:02 0 0 0