İslam > Ey Filistinli Kiz

    Ey Filistin’li kız!

    Senin feryadın tüm bedenimi sardı.

    Vücudum diken diken oldu,

    Ve titredim öyle bir titremeyle.

    Nasıl titremiyeyim ki,

    Belki Arş’ı Ala bile titredi.

    Senin feryadına ve göz yaşına,

    Müslümanlığından utandı,

    İnsanlar ve ben.

    Çaresizliği yaşıyorduk hep beraber,

    Oturmakla zulüm kalkar sanıyorduk.

    Yıllarca böyle uyutulduk,

    Yahudiyi tanımıyorduk.

    Çünkü Kur’an-ı okumuyorduk,

    Gerçeği göremiyorduk.



    Ey feryadıyla ümmeti ağlatan kız!

    Baba hasretiyle yanan,

    Buna yıllarca dayanan.

    Tank ve tüfekle uyanan,

    Çocukluğunu unutan.

    Zulme meydan okuyan,

    İşgale karşı duran.

    Onu şiar yapan,

    Her gün şehadete koşan.

    Onu düğün sayan,

    O aşkla yanan ve tutuşan.

    Davası büyük olan,

    Ölüme meydan okuyan.

    Mermilere göğüs açan,

    Her tarafa nur saçan.

    Ümmete yol açan,

    Toprağa bereket katan.

    Şikaki ve Yahya’ya kutsal bir davaya,

    Mescid’i Aksa’ya.

    Bunlar için savaşmaya,

    Yıllarca dayanmaya.

    Rahmana kavuşmaya,

    Şereflice vurulmaya,

    And içtin böyle bir sona.

    Ey feryadıyla bizi uyandıran kız!

    Gözler ağlamasada kalpler ağlar,

    Merhameti olan bunu anlar.

    Sen bunu bize yaşattın,

    Yahudiye taş attın.

    Bunu direniş yaptın,

    Bıkmadın usanmadın.

    Yolundan geri kalmadın,

    Ağladın durdun,

    Gözyaşlarına boğuldun.

    Bazen Zekeriyya bazen Yahya oldun,

    Şehadete razı oldun.

    Ama ihanetçi olmadın,

    Davayı paraya satmadın.

    Şehitleri sızlatmadın,

    Kanını boşa akıtmadın.

    Peyğambere hürmet yaptın.

    Mescid’i Aksa’ya baktın,

    Namaza hasrete kaldın.

    Özlem ve hasretle yandın,

    Özgürlüğü anladın.

    Onun için vardın,

    Ellerini açtın,

    Şehadete ant içtin.