Kendi Karanlığımdayım

Son güncelleme: 20.06.2006 10:49

  • noimage

    geceler bir bir üstüme gelirken,
    katran karası karanlık her yanımı sarıyordu usulca..
    titreyen ellerimle bir sigara daha yakıyordum umutsuzluğuma...
    mutsuzluk bedenimin her yerine saltanat kurmuş,
    ve bir türlü gitmek bilmiyordu..
    tam güvenmişken,sevmeye başlamışken
    niçin böyle olmuştu,
    neden duygularım can evinden vurulmuştu?
    kanayan yaralarım her gecen an daha acı veriyor
    ve bir türlü kapanmak bilmiyordu.
    artık dostlarda dindiremiyordu acımı..
    nasıl bir duyguydu ,nasıl bir döngüydü bu??
    bir ihanet insanı bu hale koyar mıydı??
    gözlerimden süzülen göz yaşların hesaplarını kimden sora bilirdim??
    ve uzatılan elleri neden geri çeviriyordum??
    evet!!evet kendi karanlığımda boğuluyordum.
    Acılarla yaşayarak...
    belki de böyle daha da mutluydum...
#18.06.2006 00:45 0 0 0
  • Paylasimin icin tesekkürler arkadasim
#18.06.2006 00:59 0 0 0
  • evet!! evet kendi karanlığımda boğuluyordum.
    Acılarla yaşayarak...
    belki de böyle daha da mutluydum...

    Evet değerli arkadaşım...
    Teşhis doğru...
    Eminim tedaviyi de siz bulacaksınız...

    Allah'dan herşeyi gönlünüze göre vermesini diliyorum...!

    Paylaşımınız için teşekkürler.


#18.06.2006 03:53 0 0 0
  • bu duygu yüklü siirleri bizle paylasan yüreine saglik dostum
#18.06.2006 09:49 0 0 0
  • tsk ederim saolun
#18.06.2006 10:50 0 0 0
  • yüreğine sağlık özlem çok güzel olmuşş
#18.06.2006 12:24 0 0 0
  • emegine saglik arkadasim
#18.06.2006 12:51 0 0 0
  • sagol cok iyi geldi güzel bir siirmis
#18.06.2006 14:16 0 0 0
  • yüreğine ellerine sağlık
#18.06.2006 16:32 0 0 0
  • Çok durgulu bir şiir Paylaşımın için çok teşekkür ederim
#19.06.2006 17:58 0 0 0
  • Çok teşekkürler ellerine sağlık
#20.06.2006 10:49 0 0 0