Musa Yaqub

Son güncelleme: 26.08.2011 09:15
  • Musa Yaqub

    noimage

    Həyatı

    Musa Yaqub 1937-ci il mayın 10-da İsmayıllı rayonunun Buynuz kəndində anadan olmuşdur. Göyçay pedaqoji məktəbini bitirdikdən sonra Tircan kənd orta məktəbində müəllim (1957-1958), Buynuz kənd ibtidai məktəbində müəllim və müdir (1958-1967) işləmişdir. ADU-nun filologiya fakültəsində qiyabi təhsil almışdır (1967-1973). Həmin illərdə Buynuz kənd 8 illik məktəbinin müdiri olmuşdur. Bakıya köçəndən sonra Azərbaycan Yazıçılar İttifaqında bədii ədəbiyyatı təbliğ bürosunda direktor müavini, "Azərbaycan" jurnalında poeziya şöbəsinin müdiri vəzifəsində çalışmışdır (1974-1978). İsmayıllı rayonunda çıxan "Zəhmətkeş" qəzetinin redaktoru olmuşdur (1978-?). Ədəbi fəaliyyətə 1957-ci ildə "Azərbaycan" qəzetində çap olunan "İki qəlb, iki dünya" poeması ilə başlamışdır. Moldovada Sovet ədəbiyyatı, Ukrayna və Özbəkistanda Azərbaycan ədəbiyyatı günlərində və digər ümumittifaq tədbirlərində iştirak etmişdir. Azərbaycan KP İsmayıllı rayon komitəsinin büro üzvü, rayon xalq deputatları Soveti ticarət və məişət xidməti daimi komissiyasınm sədri olmuşdur (1979-?). İsmayıllı rayon Xalq Deputatları Sovetinin deputatı seçilmişdir. M.F.Axundov adına mükafata layiq görülmüşdür.
#24.03.2011 00:43 0 0 0
  • Sana gör neçə bənddi

    _________________________________

    Bəlkə də borcundan çıxmadım Vətən!
    Ömür bahar deyil bir də qayıtsın
    Ölsəm də qoynunda qoy ölüm ki mən
    Çürüyüm bir ovuc tormağın artsın


    Çicəklərin salmasın qoy başımı aşağı,
    bircəsini dərmərəm;
    Bənövşəyə, laləyə yaman üz ğöstərmərəm,
    Yarpağını qoparıb, budağını əymərəm;
    əymərəm, ay meşələr!
    Cüyürlərin qacmasın daha məndən aralı,
    Düzlərinin üstündə yatsalar da dəymərəm,
    dəymərəm, ay meşələr!


    Bu dünyada sevinc də var,
    dərd də var,
    Hərəsi bir yana çəkər
    könlümü
    Yaxşı ki namərd yanında
    mərd də var,
    Biri söksə biri tikər
    könlümü.

    ____________________________________
#24.03.2011 00:45 0 0 0
  • Güllə gəzdirən maral

    _________________

    Bir namərdin gülləsi
    Ürəyimdən yan kecib
    Bədənimdə qalıbdır
    Odu məni alıbdır
    Güllə zəhərdir zəhər
    Qoy qanıma işləsin
    Qoy canıma işləsin
    Bir südümə dəyməsin
    Bala böyüdürəm mən
    Həyat eşqi gözümdə
    Qan ləkəsi izimdə
    Düşmənimi bəsləyib
    Gəzdirirəm özümdə
    Mənim yüküm daş deyil
    Mənzilimə yetirim
    Mənim yüküm duz deyil
    Su dəyəndə itirim
    Bir göz giləsi boyda
    Bədəndəki qurğuşun
    Daşdan ağır yük imiş
    Yükü güllə olanın
    Dərdi nə böyük imiş
    Qoy yansın naşı ovçu
    Tüfənginin ağzından
    Gülləsini almışam
    Ölməmişəm qalmışam

    ________________________
#24.03.2011 00:47 0 0 0
  • ...O Ümidlərə ki Mən İnanırdım...

    ___________________________

    O ümidlərə ki inamlara ki
    O adamlara ki mən inanırdım
    O məhəbbətə ki mən inanırdım
    Onunda dalınca qaçmaq əbəsdir
    Bəs nəyin dalınca gedim gorəsən
    Bəs kimin dalınca gedim görəsən
    Mən o dərs aldığım dəftər-kitaba
    O ölçü-biciyə, o haqq-hesaba
    Yurdumun adamına kənd-kəsəyinə
    Necə inanırdım dost urəyinə
    Döndülər mənimçün yol qoymadılar
    Bir xeyir işimə qol qoymadılar
    O ümid dalınca, inam dalınca
    Getməyə məndə bir hal qoymadılar
    Mən kimin dalınca gedim görəsən
    Bəlkə arıların qarışqaların
    Mənki doğmalarda o üzü gördüm
    Bəlkə başqaların dalınca gedim

    O ümidlərə ki, inamlara ki,
    O adamlara ki, mən inanırdım.
    Döndülər, mənimçün yol qoymadılar
    Bir xeyir işimə qol qoymadılar
    O ümid dalınca, inam dalınca,
    Getməyə məndə bir hal qoymadılar.
    O məhəbbətə ki, mən inanırdım
    Onunda dalınca qaçmaq əbəsdir.
    Bəs nəyin dalınca gedim görəsən?
    Bəs kimin dalınca gedim görəsən?

    ____________________________
#24.03.2011 00:50 0 0 0
  • ..Öyrətmə Özünə, Öyrətmə Məni..

    ________________________

    Taleyin qisməti rast saldı bizi.
    Yolumuz hardasa qırılacaqsa,
    İtirəcəyiksə, bir-birimizi,
    Xatirəm yadında qalmayacaqsa,
    Bu əllər mənimki olmayacaqsa,
    Sən allah, özünə öyrətmə məni,
    Hicran qorxusuyla göynətmə məni.
    Əlimi saçına öyrətmə belə,
    Gözümü gözünə öyrətmə belə,
    Üzümü üzünə öyrətmə belə,

    Mən bir az baharlı budaq kimiyəm,
    Bir az da sadəlövh uşaq kimiyəm.
    Bala anasına qovuşan kimi,
    Leylək yuvasına yovuşan kimi,
    Arı gül-çiçəyə uyuşan kimi,
    Eh, mən də adama tez yovuşanam,
    Sevgi atəşində tez alışanam.
    Amma ki, sönməyim çox çətin olur -
    Sevgidən dönməyim çox çətin olur,
    Öyrətmə özünə, öyrətmə məni.

    Bəlkə gözləmirdik bu xoş görüşü,
    Yaman qəribədir dünyanın işi;
    Heç vaxt yollarında dayanmadığın,
    Heç həndəvərində dolanmadığın
    Gəlib birdən sənə nə şirin olur!
    Ömrünün içində ömür doğulur.
    Bu şirinim acı olacaq isə,
    Bir qismət çiçəyim solacaq isə,
    Öyrətmə özünə, öyrətmə məni.
    Könlümdə yerin var, qopmaz yerindən,
    Bir əkiz ləçəyi, haça budağı
    Ayırmaq olmursa biri-birindən,
    Məni də ayırmaq çətindir, axı
    Öyrətmə özünə, öyrətmə məni.

    Yox buna taqətim, yox buna tabım,
    Əlimi əlindən üzmək əzabım,
    Sonra bu əzaba dözmək əzabım
    Yoxsa da, könlümün sınıqları var -
    Mənim dərdlərimin ayaqları var -
    Harda olsa, gəlib tapacaq məni.
    Gəl məni özünə öyrətmə belə,
    Əlimi əlinə öyrətmə belə,
    Gözümü gözünə öyrətmə belə

    __________________________
#24.03.2011 00:52 0 0 0
  • Allah can sagligi versin.
#26.08.2011 09:15 0 0 0