Doğdum
Ölümü bilmeden
Sonra döküldüm kıyı boylarına
Bir çiçeğe dönüştüm
Gökyüzüne aldanan
Bu gri bulutlar ne kadar ağır
Parmak uçlarım üşüyor
Kuşlar yetim yüzlerini taşa çevirmiş
Hayatın bir daha çarpmamak için pişmanlıklarına
Avuç içlerim sayılan yapraklar
Kan kırmızı ben hala gülüyorum hayata
Oysa ki keşkeler dört yanımda
Gece evvel bir evvel
Fark etmemiştim haylaz rüzgarları
Sertçe yere yığılıyorum
Parçalarım her yana çiçek tozları
Konarmı dudak uçlarına
Siluetleri ben diye
Sıkıca düğümlemişim
Her birini tırnaklarımla
Avuçlarım uçurum kenarı
Derinliğin sınırındayken dualarım
Titrek bir gölge geliyor gözlerime
Bütün mevsimler birbirine karıştı
Yazlar, kışlar, baharlar,
Benimi çağırıyorlar
Ben sana daha doyamadan
Süzülen ateş damlalarına sürgüler çekip
Beyaz ışığın doğduğu yerden
Kalbinin toprak kokan sularında
Yeniden ,yılmadan,usanmadan
Yeni çiçeklerle doğacağım
Unutma
Ölümü bile senle sevdim ben,
Kıyılarında kalayım
Asi fırtınam..