Beklerdim

Son güncelleme: 16.07.2006 05:38
  • noimage

    seni düşünürdüm,
    yağmur hızlanırdı
    gecenin nehrine bir avuç gözyaşı bırakırdım
    kırılırdı gölgem sokak lambasının yalnızlığında
    evlerin ışıkları sönerdi bir bir
    evlerin sakinleri ağlardı bir bir
    uzağıma düştüğü için gözlerin
    yağmur tanesinin karanlıkla sevişmesine imrenirdi gökyüzü
    bir kıvılcım çakardı göğün saçlarında
    çocuklar, bu aşka oturup ağlardı
    üşüdüklerinden değil dudaklarındaki titreme
    onlar kar damlayan boşluğa dillerini uzatan
    küçük bir masal kahramanıydı
    seni özlemek gibi bir imgesi vardı şiirlerin
    yazılmamış cümleler dolusu
    karın beyazlığı buna şaşar, donar kalırdı
    işte tam bu an
    sesini duyardım sessiz kalışımda
    bu an, cama tutunamayıp süzülürdüm aşağıya
    erirdim ağır ağır
    şarkılar susardım maziye dönerken yüzümü
    gelmeyeceğini bildiğim halde
    bir tabak da senin için koyardım masaya
    bir kaşık da senin için tadardım zehir ömrümden
    azraille kol kola gezerdim ama ölmezdim
    yaşadığımı hatırlar, kuşları arardım evlerin damında
    kuşlar gelmez, adını yollardı
    adın, iç cebimde taşıdığım güneş kadar sıcaktı
    adın, şiirlerin öz annesi
    adını söylerdim usulca
    gözyaşlarım kanardı
    uzakta oluşuna kanardı
    gecenin hiç çevrilmemiş sayfası olurdu adın
    taze bir yemiş gibi
    sana üşürdüm
    yıldızlar bir bir dökülürdü
    yağmur, lapa lapa asılırdı uzaya çivisiz
    yanına en son güldüğümüz fotoğrafı koyardım
    sonra ansızın insanlar uyanır
    bizi görmek için bakarlardı yukarıya
    biz aslında her sabah ilk seferi yapan
    bir vapur iziydik denizde
    martılar vapurları hep bu yüzden izlerdi
    yaz mevsimi yetişen bir bitki gibiydi ellerimiz
    parmaklarım, parmak izini taşırdı
    günlerce kimseyle el sıkışmazdım
    ve kimseye el sallamazdım
    seni hatırlar, saatlerce yürürdüm
    gölgem yorulana kadar
    anılara dokundukça gölgem uzardı
    kıyıya vururdu bir dalga, bir mektup
    mektupları açmazdım sözcükler eskimesin diye
    seni düşlerdim,
    yağmur yalnızlaşırdı
    hüznümün ayrıntılarında gezinirdim
    aşkın hüzne açılan kapılarında beklerdim
    beklerdim bir bayram çocuğunun heyecanıyla
    hiç açılmazdı kapı, ben gömülürdüm göğe
    kuşlar taşırdı sesimi sana
    sen farkında olmazdın

    ben, seni bulurdum
    kayıp bir aşkın bahçesinde
    yağmur bahçeye ağlardı
    bardaktan boşanırcasına

    ben, kararırdım..



    Zeliha Evrim Aytaç
#14.07.2006 15:25 0 0 0
  • Sevgili Arkadaşım,
    Sizin bu güzel paylaşımlarınıza yetişmek,
    neredeyse imkansız..

    Yine güzel bir şiir ve onunla uyumlu bir resim kullanmışsınız.
    Ellerinize sağlık.
    noimage



    Acı Doruğa Ulaştığında Gözyaşı Gelmezmiş Gözlerden...

    Bazen de bu acının büyüklüğü karşısında,
    insanın yüzünde garip bir tebessüm belirir...!
#14.07.2006 17:09 0 0 0
  • çok güzel bi şiir çok teşekkürler...
#15.07.2006 17:42 0 0 0
  • muhteşem bir şiir,muhteşem bir resim.
    paylaşan yüreğinize sağlık
#16.07.2006 05:38 0 0 0