Dün gece meyhanenin önünde sızmışım yine.. Görenler'' bu da her gece burda, evi yok mu canım bunun'' diyor, duyuyorum.. Duyuyorum da cevap veremiyorum..''Aslında evim var ama içinde sıcak bir yuvam yok'' diyemiyorum.. Dün gece fena dağıtmışım.. Hatırladığım tek şey dertlerimi hatırlayıp hatırlayıp, bağıra bağıra ağladığımdır.. Bende hatırladığım diyorum, sanki unutuyorum da arada bir de olsa.. Dün gece fena dağıtmışım.. Yine yalnızlığım vurmuş, ben de yığılmışım yola, rakının verdiği sarhoşlukla.. Dün gece fena dağıtmışım.. Dünden kalmayım.. Kafam hafif değil baya dumanlı.. Şimdi elimde bi sigaram, masamda bi biram var.. Ohhh ne ala, kim karışır artık bana.. Dün gece fena dağıtmışım ama, hadi bu gece daha fena olsun.. ŞEREFE BE YALNIZLIĞIM... ŞEREFE..
Ben şiir değil size kendimi ve hayatımı anlatmak istiyorum:
Ben, ben nası başlayacağımı bilmiyorum. Şu anda kelimeler takıldı bağazıma, konuşamıyorum... Neler yazacağımı şimdiden tahmin ediyorum... Yine sonlara doğru kesin biraz hüzün, bayaada gözyaşı olacak... Öyle tahmin ediyorum, çünkü her yazımda böyle oluyorum... Neyse şimdi başlamalı... O kadar kalabalıkdaki çaresiz bi kedi gibi sığınmıştım evimin soğuk duvarlarına.. Katlanmıştım hayata, kaderime boyun eğmiş, yine her zamanki gibi susmuş ve sessiz sessiz içimdeki o durmayan feryadımla savaşıyordum.. Şimdiyse bu halimle birilerinin gözüne batıyorum... Yer kaplamam, yemek yemem hatta nefes almam bile ağır geliyor onlara... Ama bilmiyorlar ki ben her nefes alışımda bi kez daha ölüyorum.. Beni yok sayıyorlar.. Ben bu yüzden bi hiçim... Elimi eteğimi çektim her şeyden. Alın, alın sizin olsun dünyanız... Ben soğuk duvarlarımla ve yalnızlığımla baş başa kalırım.. Hiç hiç keyfinizi bozmayın..Benim gözümden akan yaşların haddi hesabı yokken, siz kahkaha atın... Evet, evet ciddiyim bu konuda, gidin benden çooooookk uzağa.. Zaten saymıyorsunuz beni insandan biliyorum. O yüzden koymuyo artık söylediğiniz laflar. Gözümden akan yaşlar size değil, kendime... Ben çocukluğumu bile yaşayamadım... Çocukken bile isteklerimin peşinden ağladım... Yıldım usandım... Hayat bana küçücük bi çocukken öğretti ağlamayı... Kalbim daralıyor, yüreğim sıkışıyor... Susun artık yeter!!
Tamam bi hiçim ben... Susun nolur yeter!! Tamam gidicem... Susun be susun!! Bende bıktım sizden... Tamam be tamam... Çekip gitmeyi de bilirim ben... Hani en başta demiştim ya kesin ağlayarak bitiricem diye... Evet şimdi aynaya çarptı gözüm... Gözlerim şişmiş... Şimdi farkına vardımda nasıl çökmüş bedenim.!!! Ağlayarak geçen günlerimin ( her günümün) hesabıda yarım kalsın boş verin... Sevmediniz siz beni, bende sizi sevmedim...
Hadi şimdi size koca bi ELVEDA... Arkamda bıraktığım bi yığın insan... Duyuyorumda okuyor hoca selamı... Ben çoktan ölmüştüm de, şimdi farkına vardılar...