Bir gun sevgi gulun iyleyeceksen sozlerivi inkar eyleyeceksen qarsimda diz cokub soyleyeceksen bagisla sevgilim bilmemisem men bagisla sevgilim bilmemisem men....
Men seni sevdim sen bashqasini Allahdan Dilerim sevdiyin sever Bashqasini...!
Xəyal etməyi xəyallarda yaşamayınca, hər nəfəsdə hava kimi suyu da içmədikcə səni necə sevdiyimi bilməzsən.
Unuda bilmədiklərimiz əslində unutmaq istəmədiklərimizdi!
ESKI BIR TEATROYDU. HER KESE BIR ROL VERILIYORDU. BENIM ROLUM EN IYISIYDI. OYLE DEDILER. ONCE SEV,SONRA UNUT DEDILER. IYI OYNAYAMADIM. COK SEVDIM, AMA UNUTAMADIM.
Menim bu sevgim qorxudur seni yoxsa sevmekdenmi qorxursan?Men sene yaxinlawdiqca sen aramiza mesafeler qoyursan..Senden Sevgiden bawqa hec birweyini istemediyimi bilerek yenede meni bawa duwmursen.Bir xow sozun.xow hereketin meni xowbext etmeye catdigini bilmirsen!!!Amma bezen balaca bir tesellini bele mene cox gorursen.Icimdaki yalnizliga inad Sevirem Seni..Bir xeyalin var,ozumden bele saxladigim..Bir qorxum var,gormek istemediyim.Hemin qorxu sensizlik qorxusudu.Birde sen varsan yoxluguna usyan etdiyim.Susuram..susuduqca ureyimde qalirsan,Sensiz cox pisem gormursen!..bawa duwmursen.Sozler Bogazimda duyun,Hell edilmirsen...Kawki bawa duwsen icimden kecen o qeder sozu.Kawki ewitsen,baxsan gozlerimin icine Ele cox SEVIREMKI SENI.Bir bilsen ureyimdeki Yerini.....
Sen menim ilk sevgimin yangisisan.seni sevmeyime ele pesmanam ki...amma unutmaq da olmur.senden zehlem gedir.seni gorende icimdeki nifret hissi meni deli edir.bilirsen niye?cunki seni aglina getire bilmediyinden de cox sevirem.amma bunu sene gostere bilmirem.bilirsen niye?cunki SEN EVLISEN...Cismen kime qismet olsan da,ruhen menimsen.men cismimi basqasina satsam da ruhum
senindir.seni olenecen sevecem.soz verirem..
Menim Goz Yaslarima Hec kim Layiq Deyil.Layiq Olanlar Ise Meni Aglatmaz
Sevmek ölmekdir deyirdiler, sevmeden hiss ede bilmersen bu duyğunu deyirdiler. Amma sevgiye inanmırdım indi ise inanıram çünki birinci seferiydi ki, qelbden sevirdim. Amma indi çox peşmanam. Çünki, seçimim sehv idi, indi her şeyi başa düşürem, yeni sevginin boş bir xeyal olduğunu.
Sevirdim onu hem de delicesine. Heyatımda bir daha kimseni o cür sevmerem, kimseye o cür bağlanmaram sanırdım. Hetta emin idim, ama bir gün heyatıma gelen insan qonaq sandığım biri qelb evimde en istekli sakine çevrildi, onu mene unutdurmadı. Heç buna çalışmadı da ele meni qelbimdeki o sevgimle menimsedi, qebul etdi, deyişilmeyimi istemeden olduğum kimi. İndi o heyatımda en ehemiyyetli insandı, oysa çox peşmandır. Özü unudulmağın istiyirdi bununçun her şeyi eleyirdi hetta özün gözden de saldı. O peşman olandasa çox gec idi, onu qelbimin gizli otağına salıb açarın da ömür boyu tapmamaqçun yox etmişdim.
azerice qemli sözler - nədir iztirab
Ağlamaq... Gözlərin dolması, , damlalarla yüklənmiş kipriklərin taqətdən düşüb yanaqları islatması... Belə hamı ağlaya bilər. Bu sadəcə bir yanğıdır bir yanğındır amma iztirab deyil. İztirab qəhərin içində boğularkən göz yaşının sənə yad gəlməsidi... Ağrımaq sadəcə sızlamaqdı...
Çox vaxt dərman köməyinə çatar. İztirab isə sənə o ilacı verəcək bir kimsənin olmamasıdır...
Haqsızlığa tuş gəlmək ,hüququnun tapdanması ,qürurunun çeynənməsi də iztirab deyil. Sadəcə əzabdı... Amma sənə ürəkdən təskinlik verə biləcək birisinin olmaması, bax, bu, iztirabdır...
Düşünmək, düşlərinin uğrunda döyüşmək... və qalibiyyətə imza atmaq sadəcə sevinməyə səbəbdir, amma onu bölüşəcək birisinin olmaması bu sevinci iztiraba çevirər. Hamımız ruhuq. Bizi insan edən bədənimiz-cismimizdir... Qədd-qamətin, yaraşığın və ya gözəlliyin səni fərqləndirən bir amildir... Burdakı iztirabın isə ruhunun bu " yaraşıqlı " qəlibin içində azadlıqdan məhrum olunmasıdır...
İfadə etdiyin sözlər sənin necəliyindir - görünən kimliyin... Amma boğazında ilişib qalan və udduğun kəlmələr iztirabın. Kor olmaq, gün işığına tamarzı qalmaq sadəcə bir əziyyətdir. Əl ağacı köməyinə çatar. Amma elə anlar olur ki heç nə köməyinə yetmir. Görən gözlərin belə... İztirab deyilmi bu?
Məsumiyyətin bir yerə qədərdir. Məcburiyyət məsumiyyətini məhv edər! Bu da bir iztirab... Hər şey var bu həyatda.
Nə axtarsan, necə axtarsan, hansı rəngdə, hansı ölçüdə, hansı biçimdə istəsən tapa bilərsən. Amma bir düşün. Müvəqqəti deyilmi əlindəkilər? Müvəqqəti deyilmi əldə etmək istədiklərin. Arzuların, qurduğun xəyalların... Ən vəfalı dediyin insan belə... Onsuz həyatı təsəvvür edə bilmədiyin doğman belə, müvəqqəti deyilmi. Və sən... müvəqqəti deyilsənmi? Bunun adı sadəcə iztirabdı. Qorxu dolu iztirab.
İZTİRABın içində yaşamağı bacarmaq üçün isə hər zaman özümüzə verməyə təskinliklər tapmalıyıq... Əgər bu günə kimi yaşaya bilmişiksə, deməli, bu təskinliyi də verməyi bacarmışıq. Amma bəziləri bunu da edə bilmir. Və sonunu özü seçir... Ya ip keçirir boynuna, ya qırmızıya boyayır özünü, ya da zəhərləyir "yaraşıqlı qəlibi"ni. İztirab içində öldürür özünü. Atdığı bu addımına görə " o biri dünya"da çəkəcəyi iztirabları düşünür son nəfəsində də...
Bir sözlə, müvəqqəti müvəffəqiyyətlər qazanmaqdan ibarətdir həyat eşqimiz...