çocukların yaşıtlarıyla ilişki kuramasının nedenleri - çocuklarda uyumsuzluk - çocuklarda uyum problemleriHepimizin anıları arasında, diğer çocukları oyunlarına seyirci kalarak sınıfın ya da bahçenin bir köşesine büzülmüş, mutsuz çocuk yüzleri vardır. Bu çocukların bazıları, mızıkçılık yapıp oyunu bozan "yaramazlar", bazıları oyuna katılma isteğini dile getiremeyen ürkek ve sessiz çocuklardır.
Çocukların akran ilişkisi kuramaması, akranları ile oynanan oyunlara katılmaması, sürekli mızıkçılık, kuralları çiğneme, saldırganlık göstermesi; ruhsal gelişme ve toplumsallaşma açısından üzerinde durulması gereken bir konudur.
Böyle çocukların çok iyi incelenmesi gerekir. Çocuğun duygusal ve zihinsel ihtiyaçlarının sağlanamamış olması, çocuğa fırsat verilmemesi, zihinsel ya da bedensel özürler ile dikkat ve algı yetersizlikleri akran ilişkisi kurmanın önündeki başlıca engellerdir. Akran ilişkileri zayıf ve yetersiz olan çocuklar; psikolojik, davranışsal ve sosyal alanlarda yaşamlarının sonraki dönemlerinde rahatsızlıklar yaşama eğilimindedirler. Bunlar arasında okul başarısızlığı, şiddet, psikopatoloji ve suça eğilim sayılabilir.
Çocuğun akranları tarafından kabulü, onun yeterli sosyal beceriye sahip olmasıyla doğrudan ilişkilidir. Bu sosyal beceriler arasında; gruba uygun şekilde girebilme, toplumsal kurallara uyma ve etkili iletişim kurabilme sayılabilir.
Çocuğun popülerliği, sosyal konumu ve akranları arasındaki namı da akranlarınca kabul edilme derecesini etkilemektedir. Popüler olmayan çocuklar gruplara katıldıklarında kendilerini ön plana çıkartmaya çalışırlar. Grubun etkinliklerine katılmak yerine sık sık kendileri hakkında konuşarak kendi fikir ve duygularını anlatırlar. Buna karşın popüler olan çocuklar, konu ve etkinliklerle ilgili sorular sorarak gruba katılmaya, ortama uyum sağlamaya, grup üyeleri ile bilgi alışverişinde bulunmaya özen gösterirler. Popüler olmayan çocuklar, oyun sırasında oyun kuralları dışına çıkmaya, oyunu bozmaya meyillidirler.
Arkadaş edinebilmek için sık sık bir akrandan diğerine yaklaşırlar; fakat uygun bir arkadaş bulamazlar. Daha sonraki akran ilişkilerinde de bundan etkilenerek başarısız olur ve zaman içinde yalnız kalırlar. Eğer çocuk, akranları arasında olumsuz tanınmış ise akranları bu yargılarından kolay kolay vazgeçmezler.