SERENCAM (Tahsin Özmen)

Son güncelleme: 13.07.2011 10:47
  • noimage

    SERENCAM

    çabuk döker yapraklarını yalan ağacıgizlemez dalları çıplaktır
    acı kahvedeki telve serap
    sızlamazen güzel terane hakikattır

    alna yazılana kurbanım!
    bazen kader
    bir kürek mahkumunun terinde tuz
    bazen de inancın yolunda toz olmaktır

    herkes kendi göğünde hükümdar
    herkes kendi gönülgâhında sultan da olsa
    yaşamakzembereği gün be gün ölüme kurmaktır

    cennet
    entarisindeki gülleri sulayan küçük kızın yüzüdür
    hasret
    dokuz yıl on gündür doğuramamış
    etekleri ninnimemeleri süt dolu hamile kadındır
    kıyamet
    bir günsevgilinin bedenindeki ateşle yanma ihtimalini düşünmektir

    burkalı Afgan kadınının hayaligörülmektir
    düşmüşün hayali
    şifa diye yaralarına sürülmüş yangınları söndürmektir
    benimki ise
    cami avlusuna bırakılmış bebeğe güneş şefkati vermek
    evladı yitik bir ananın
    gül dalına astığı ağıtı okurken ölmek
    ve
    un ufak edilmiş bir züğürt mezarının yanına gömülmektir


    /insan olmanın bedeliyaşamak
    yaşamanın bedeli yanmaktır
    kaçakcı heybesinde haşişgerilla namlusunda kurşun
    yaraya saplanmış kör bıçak gibi
    güzel bir düşüntam ortasında uyanmaktır/

    1990

    tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006

    Tahsin Özmen
#13.07.2011 10:47 0 0 0