Nahoş gecelere gebeyim ...
Hiç bir dil barındıramaz içimdeki tarifsiz sızının kelimelerini
ve hiç bir ağıt dillendiremez serzenişimi!
Kabulsuz bir dua vaktindeyim!
Geceler yastığımda ! Ölümemi susadım "sana " mı bilmiyorum
Kanamalı bir yara
Gözlerimdeki yansımalı susuyor sevda
Kendini yerine koyan yosma gecelere birlik olmuş
Haykırıyor yokluğunu içime saplayarak
Gittikçe gömülüyorum yalnızlığa ,küle soyundu içimdeki yangın
Sen benim gizli yaramsın
Kanayan bi yara olarak kalacaksın
Sen kanadıkça bende yarım kalıcam
"Acıtıyorsa sahte bi gülüş dudaklarda ,
kurtulma zamanıdır buğulanmış yaşamda"
diyen bendim değişmişim
Acıtsada sahte tebessümler yüreğimi yırtık dursada
dudağımın kenarında kurtulmaya niyetim yok
buğulanmış sevginin yaşamımda!
Acıyı şikayetsiz kabullendim ben erdem bilip..
Şimdi sen de yoksun ya ,olma !
Acıtmıyor yokluğun
Çünkü ben sevgini değil Seni Sevdim
Sevgini hissetmeme yardımcı olacaksa ellerin olmasın
Sen bakınca atacaksa yüreğim heyecanla ,
dursun ...atmasın
yanındayken biri her el tutar bir sıcak eli
Biri başucundayken uyanıyorsan sabaha ,
elbet güler yüreğin yansıdığı gözbebekleri
Sen yokken de seni severim ben
Kelamına hasret yaşarım...
Sevgiye yoldaş eder ,hasret yüz tutarım!
Bİl ki hasret en vefalı yoldaşı ,
Sense benim İMKANSIZIM da olsan en yokluk (Ölüm sessizliğindeki) sırdaşım