Ağlasam səsimi eşidərsənmi?
Misralarımda
Toxuna bilərsənmi?
Göz yaşlarıma əllərinlə
Bilməzdim mahnıların bu qədər gözəl
Sözlərinsə kifayətsiz olduğunu
Bu dərdə düşmədən əvvəl.
Bir yer var bilirəm
Hər şeyi danışmaq mümkün
Çox yaxınlaşmışam eşidirəm
İzah edə bilmirəm
Gedərkən yağış vururdu şüşələrə
Yağışın səsinə qarışmış idi ayaq səslərin
Çarəsizliyi və ümidsizliyi yaşayan biri qalmışdı geridə
Və mən və sən və sevgi ya eşqimiz?
Bitmişdi...
Hamısı
Geridə isə küllənməyə başlayan bir eşqdə
hələ bir külək gözləyən
Bir atəş parçası qalmışdı
Və bir külək gözləyirdi yenidən alovlanmaq üçün
İlk ayrılıq idi bu...
İlk eşq və ilk ayrılıq...
Gedərkən səssizliyi öyrətdin mənə
Gedərkən üznü öyrətdin
Heç inkişaf eden olmadı onsuz da
Bəzən içimdəki ümid bir şam oldu
Qaranlıq gecələrdə səni axtarmaq üçün
Lakin küləyə qarşı getdiyimin fərqində deyildim...
Və indi...
Hər yağış səsində səni xülyalarım
Hər yağış səsində səni darıxiram
Və hələ gedən sevimli səni gözleyirəm