1. Ana Sayfa
  2. Duygusal
  3. Zamansız Acı Çekmek İnsanın Canını Çok Yakıyor!

Zamansız Acı Çekmek İnsanın Canını Çok Yakıyor!

Son güncelleme: 16.08.2011 16:31
_EvAnEsCeNcE_ _EvAnEsCeNcE_ foto


  • noimage


    Unuttuğun bir şey var
    Aslında zaman zaman bulduğun: Ben
    Her satırda aslında seni değil, kendimi yazdım.
    Hep yok olanların yokluğunu
    Bunlara duyduğum açlığı yazdım
    Bunları aslında sen adı altında yazdım
    Aslında her şeyi kendime yazdım
    Kendime yakınlaşmak için
    Daha çok kendim olmak için sana sığındım
    Sana gelince kendime geldim



    İnsanın kendisi olmak için başkasına sığınması çok tuhaf gelebilir.
    Ama genellikle yapılan budur.
    Çünkü, yaşarken ölmemenin tek yolu ait olmak sanılır.
    Ait olmak da sevmek, sevilmek olarak nesnesine kavuşur.
    Mitleştirilirse, koşulsuz sevmek adını alır.
    Başkaları seni sevsin diye sevmezsin.
    Sadece seversin.


    Sevgi öyle bir şey ki ancak, sen istersen biter.
    Aslında başkalarının beslemesine de gerek yok.
    Sen kendi sevgini zaten besliyorsun.
    Ana malzeme kendinle besliyorsun.


    İlişkinin bitirilmesi kayıp olarak algılanmaktadır.
    Yitirmek saydığımız her şey aslında yaşayamadıklarımızdır.
    Peki ya yaşadıklarımız?
    Belki böyle düşünmek insanı rahatlatıyor da
    o yüzden böyle ifade ediyoruz.


    Yaşamda her şeyi kolaylaştırmak mümkündür.
    Ancak, biz giderek işi daha da zorlaştırıyoruz.
    Düşünceler hep süzgeçten geçirilerek aktarılıyor.


    Gerçekten bir dayatma var mı?
    Yaşamı dayatma düzeneğine çeviren ya da çevirten ne?
    Belki de rutin düzeneğin kendisidir.
    Gerçekten ne kadar yaşıyoruz.
    Sadece aşıkken mi yaşıyoruz!
    Ya da ayrı iken hisettiğimiz melankoliler mi bizi ayakta tutuyor?


    Sana soru soruyorum
    Susuyorsun
    Seninle konuşmaya çalışıyorum
    Susuyorsun
    Aslında beni bilerek ya da bilmeyerek eğitiyorsun
    Ama hala çağrışımsal düşünmeme bir çözüm bulamadın
    Hala uçuşlardayım
    Ne seninle, ne sensiz
    Gönlüm söz dinlemiyor.
    Baharı yitirdim
    Sıcak tenimde dans ediyor
    Varlıkla yokluk arasında dolanıp duruyorum
    Zaman hakkında düşünüp duruyorum.


    Zamanda aynı yolda yürüyor muyuz ?
    Aynı saatleri yaşıyoruz ama aynı zaman içinde yaşıyor muyuz?
    İnsan görmek istemiyorum
    Sadece sessizlik istiyorum
    Kendi sesim bile hasta ediyor beni.


    Bazı zamanlar sadece beden olarak yaşasam ne güzel olurdu.
    Güneşi, havayı, rüzgarı
    ve kendimi hissetmeden sadece yaşasaydım ne olurdu?
    İşte yine sadık yarim sana döndüm yazıyorum.
    Belki aynı sözler, aynı terane ama!
    İçim titriyor.
    Bu garip bir hal.
    Tarifi bende değil.
    Düşünüp duruyorum. Gidiyorum.


    Her gidiş de yaşadığım o garip ayrılık kaygısı şimdi yok.
    Aidiyet duygumu yitirdiğim için sanırım bu kadar rahatım.
    Bu dünyada hiçbir şey bana ait değil.
    Canım bile benim değil.
    Her şeyin tasarrufu başkasındaysa
    ben ne yapabilirim diye düşünmekten insan kendisini alamıyor.
    En azından safını belirleyebilirsin.
    Ben kimden yanayım.



    Düş kurmadan bir adım öteye gidemiyorum
    Gerçek nerede başlayıp nerede bitiyor
    Ben nerede başlayıp nerede bitiyorum
    Hep sorular var zihnimde ama ya cevaplar



    Her şey benden ayrı
    Giderken ne kendimi ne de seni götürüyorum
    Sadece toz olmak istiyorum
    Zaman bir toz aslında
    İçinde sadece kendini saklayan
    Ama bu öyle bir toz ki içinde yaşamı taşıyor
    Özünü toz yapsan ne olur acaba
    Hep son solukta bir hikaye yazıyorum



    Her yarım kalmış hikayeyi yeniden yeniden yaşayarak tamamlıyorum
    Oysa tamamlanacak hiçbir şey yok!
    Zaman toz
    Ben toz
    Sadece birbirimize karışıp duruyoruz
    Gerçekten karışıyor muyuz?
    Zaman bana karışmadan bir an olsun bir yerde durmak istiyorum.
    Öz, töz, toz ne olursa olsun durmak istiyorum.


    gökyüzünde dolanan iki kuş gördüm.
    Biri hep diğerini izliyor.
    Yüreğim öylesine seninle dolu ki
    ben de bir kuş olmuşum seni izleyip duruyorum.
    Nereye kadar gideceğimi bilmeden.
    Gittiğin yere beni götürüp götürmeyeceğini bilmeden.
    Gerçekten beni götürür müydün?
    Bunu bilmeyi çok isterdim.
    Götürseydin neyin olarak gelecektim ki!

    Tek bildiğim zamansız acı çekmek insanın canını çok yakıyor!


    Alıntı
#16.08.2011 16:31 0 0 0