Bazı insanlar vardır ömürleri boyunca haksızlığa uğradıklarını ve bunları neden yaşadıklarını, yaşadıkları şeyleri hak edecek ne yaptıklarını düşünürken ömürleri biter. Farkına varamamak farkında olmamak; onların ayaklarına zincirle bağlayıp suya sallandırdıkları demir külçedir. Kimin ne olduğunu umarım düşmeden anlarsın, elveda.
Kolay değil elveda
Sensizliği telafi etmek ve başka meçhule gitmek
Ve olmazların içinde yeniden umutlanmak
Kurşuni bir grinin zifiri karanlığa dönüşmesi gibi
Yalnızlıktan kurtulmaya çalışırken
Yalnızlığın tam kendisi olmak
Senden uzaklaşmaya çalışırken
Sadece seni sevmek
Sıcak havanın tenine verdiği acı yanık kuruluk gibi
Ne yaparsam yapayım
Senle olamıyorum
Ne yaparsam yapayım sensizde olamıyorum
Var olan hayatımda
Bana acımasızca ikilem bıraktın
Her yerde seni ararken
Hiçbir yerde seni bulamıyorum
Yaşadığım sensizlikle bu şehir bana dar
Bir o kadar da büyük geliyor ve bu şehirde kayboluyorum
Ben bende kaybolurken artık ben bende olamıyorum
Şimdi derin ikilemde kalan beni
Senin yüzünden kimse anlamıyor
Beni sensizliğe mahkûm ettiğin gibi
Kimsesizliği de sen mahkûm ettin
Beni kendin gibi anlaşılmaz yaptın
Ve artık bu kadar kolay değil
ELVEDA demek
Güzel..menalı bi şiir..Duygularına...Yüreyine...Ellerine Sağlıklar Dilerim...Balım...Bu şiir için candan.kalpden teşekkürler gelsin benden sana..güzelim..