Yüzsüzlük Sözleri - yüzsüzlük şiirleri - yüzyüz insanlarla ilgili sözler - ikiyüzlülük sözleri - yüzsüz insanlar
Haya Sıyrılmış İnmiş
Haya sıyrılmış inmiş, öyle yüzsüzlük ki heryerde
Ne çirkin yüzleri örtermiş, meğer o incecik perde
Vefa yok, ahde hürmet hiç, lafe-i bi medlul
Yalan raiç, hiyanet mültezem, heryerde hak meçhul
Ne tüyler ürperir ya rab, ne korkunç inkılab olmuş
Ne din kalmış ne iman, din harab, iman türab olmuş
Mehmet Akif Ersoy
Ahmağa yüz, abdala söz vermeye gelmez.
Rahmetli Mehmed Akif karakteri bozuk insanlardan yılmış da demiş ki:
-"İki yüzlüleri arıyorum. Meğer onlar ne iyi insanlarmış."
Akif'in sağlam karakterini bilenler bu söze çok şaşırmışlar ve dolayısıyla nedenini sormuşlar.
Merhum şairimizin cevabı şöyle olmuş:
-"Efendim şimdi çok yüzlüler çıktı ortaya. Onlara bakınca iki yüzlüleri çamla, çırayla aramaya başladım. İki yüzlüleri hiç olmazsa anlamak ve şerlerinden sakınmak mümkündü. Ama çok yüzlüleri ne anlamak nede şerrinden korunmak mümkün."
Bu hatırayı dinleyen değerli dost, yüzündeki acı tebessümün sebebini şöyle açıkladı:
-"Rahmetli Akif bugün sağ olsaydı çok yüzlüleri de hasretle aramaya başlardı. Çünkü şimdi ortaya yüzsüzler çıktı."
Yüz daha versen yüz uman yüzler bilirim,
Yokuşlara kardeş olan düzler bilirim,
Dünya öküzün üstünde derler ama,
Dünyanın üstünde nice öküzler bilirim. . . !
Necip Fazil
Yüzsüz insanlar göreceğiz,
Etrafımızı sinsice sardıklarında.
Homurtularından fark edeceğiz onları,
Uğultulu sesleriyle.
Yüzleri fark edilmeyecek,
Yaptıkları da bilinmeyecek.
İçimiz acıyacak bir anda,
Canımız yanacak yaptıklarıyla.
Hayretle baka kalacağız ardından,
Göremeyeceğiz yüzlerinin,
Aydınlıktan karanlığa doğru gittiklerini,
Baka kalacağız.
İhtimal bile vermeden yaptıklarına,
Uğultuları kalacak kulaklarımızda.
Uçurum kenarındaki sisler gibi,
Can evimizden vurduklarında.
Kanımızı hissedeceğiz,
Sırtımızdan akışında.
Hayretle açılacak gözlerimiz,
Avuçlarımız soğuyacak.
Terler damlayacak,
Alnımızın ortasından.
Yüzlerini bile göremeyeceğiz,
Ardımızdan, vuranların.
Nefeslerinin soğukluğu gelecek,
Kulak arkalarımızda ki terlerimize.
Yüzsüz insanlardır bileceğiz,
Bakamadan yüzlerine.
Gözlerimizdeki donukluğu,
Sesimizin kısıklığı,
Dengemizin yitikliği de,
Çıktığında ortaya.
Güneşin ışıkları kalacak ardımızda,
Aydınlanamayacak yüzleri.
Vuranın kim olduğunu da bilmeden,
Sadece hissedeceğiz yabancı olmadığını.
Uğultusundan tanıyacağız,
Sinsice gülmesini duyacağız içimizde,
Yaban değildir,
Yabancı değildir onlar.
En güvendiğimiz,
Sırtımızı döndüğümüzdür o.
Teslimiyetimizi kullanmıştır,
Vurmuştur bizi sırtımızdan.
Yüzünü bile görmeden,
Yüzsüzlerden biridir o.
Karanlık yüzlülerden
Biridir o.
Bir gün ışıkta kalacaklar,
Aydınlanacak yüzleri.
Ortaya çıkacaklar elbet,
Önlerinde ışık oldukça.
Muhakkak ki yüzleri,çıkacak ortaya,
Karanlık benlikleriyle.
Yüzsüz insanlar göreceğiz,
Etrafımızı sinsice sardıklarında.
Homurtularından fark edeceğiz onları,
Uğultulu sesleriyle.
Yüzleri fark edilmeyecek,
Yaptıkları da bilinmeyecek.
İçimiz acıyacak bir anda,
Canımız yanacak yaptıklarıyla.
Hayretle baka kalacağız ardından,
Göremeyeceğiz yüzlerinin,
Aydınlıktan karanlığa doğru gittiklerini,
Baka kalacağız.
İhtimal bile vermeden yaptıklarına,
Uğultuları kalacak kulaklarımızda.
Uçurum kenarındaki sisler gibi,
Can evimizden vurduklarında.
Kanımızı hissedeceğiz,
Sırtımızdan akışında.
Hayretle açılacak gözlerimiz,
Avuçlarımız soğuyacak.
Terler damlayacak,
Alnımızın ortasından.
Yüzlerini bile göremeyeceğiz,
Ardımızdan, vuranların.
Nefeslerinin soğukluğu gelecek,
Kulak arkalarımızda ki terlerimize.
Yüzsüz insanlardır bileceğiz,
Bakamadan yüzlerine.
Gözlerimizdeki donukluğu,
Sesimizin kısıklığı,
Dengemizin yitikliği de,
Çıktığında ortaya.
Güneşin ışıkları kalacak ardımızda,
Aydınlanamayacak yüzleri.
Vuranın kim olduğunu da bilmeden,
Sadece hissedeceğiz yabancı olmadığını.
Uğultusundan tanıyacağız,
Sinsice gülmesini duyacağız içimizde,
Yaban değildir,
Yabancı değildir onlar.
En güvendiğimiz,
Sırtımızı döndüğümüzdür o.
Teslimiyetimizi kullanmıştır,
Vurmuştur bizi sırtımızdan.
Yüzünü bile görmeden,
Yüzsüzlerden biridir o.
Karanlık yüzlülerden
Biridir o.
Bir gün ışıkta kalacaklar,
Aydınlanacak yüzleri.
Ortaya çıkacaklar elbet,
Önlerinde ışık oldukça.
Muhakkak ki yüzleri,çıkacak ortaya,
Karanlık benlikleriyle.
ne kadar güzel anlatmış yazar ,teşekkürler paylaşım için emeklerine sağlık canım.