Kütük ve İnsan

Son güncelleme: 15.10.2011 01:17
  • kütük ve insan şiiri - Mustafa Caymaz şiirleri - Dini şiirler

    Bir hurma kütüğü vardı mescitte,
    Peygamberimiz; yaslanırdı ona hutbede,
    İlim verir, aydınlatırdı ashabını,
    Kuru kütük de dinlerdi, sessizce.
    *****************************
    *****************************
    Yeni bir minber yapılınca mescide,
    Kütüğü kaldırmışlardı, başka bir yere,
    Acı acı hıçkırarak ağlıyordu kütük,
    Ashabı da dayanamadı o hâli görünce.
    *****************************
    *****************************
    Sevgilisinden ayrılmanın acısıydı,
    Hiçbir şey teselli etmiyordu O'nu,
    Peygamberimizin yanına getirilince sustu,
    Okşanınca başı adeta sevinçten uçtu.
    *****************************
    *****************************
    Peygamberimiz buyurdu ki;
    Seni dikeyim istersen kök sal dünyaya,
    İstersen cennete dikeyim, meyve ver insanlara,
    Kütük bile ebediyeti seçti fani dünyada.
    *****************************
    *****************************
    Ey dostlar bizler olamadık bir kütük kadar,
    Kavuşmasaydı Nebi'ye, ağlayacaktı kıyamete kadar,
    O kuru bir kütükken gerçekleri biliyor da,
    Bizler insan olarak nasıl yaşıyoruz dünyada?
    *****************************
    *****************************
    Mustafa CAYMAZ
#15.10.2011 01:17 0 0 0