Sonbahar
Son güncelleme:
-
Sonbahar - Avni Celal Kesek Yazıları - Yaşam Hikayeleri
Sabah erkenden kalktım, gazete ve ekmek almak için dışarı çıktım Hava buz gibi Ankara'nın soğuk günlerinden biri, yolun ortasın da kocaman bir çınar yaprağı var, kuru ama rengarenk görünüyor gözüme İnsan düşünmeden edemiyor bunun yeşil filiz halini; sanki bizim de geleceğimiz düşen bir yaprak gibi görülüyor ve gözümüm önünden seneler bir film şeridi gibi geçiyor.
İlkokula gidişim, orada yaşadıklarım Okumak için ne zorlukları yendiğim geliyor gözümün önüne, Niğde Sakarya İlkokulunda ki ilk günlerim simidin 5 kuruş olduğu yıllar, 2,5 kuruşluk delikli paraları ipe takıp, boynuma asan rahmetli (babaannem) Meryem kadın, oğlum düşürme açıkırsan simit alıver bununla değişi
Sınıfta bizden büyük öğrenciler olurdu Beslenme saatlerinde süt tozu ve simit verirlerdi görevli hademeler Yeterdi bana bunlar, Meryem Kadının verdiği delikli kuruşlar hep dururdu acil olarak kullanılmak üzere
Okumayı sökmek için gerekli dergileri alamazdım, babam rahmetlinin kazancı atımızla bize yeterli olmaz, yetinmeye çabalar dururduk hep birlikte At arabası sürer babam onunla geçindirirdi horantayı. Evimiz kira yerimiz kabaydı yani bir göz oda Meryem kadın yüklükte bizler bir döşekte yatardık kardeşimle;
Bir Mahmut ağabeyimiz vardı evimizin yanında lise ye gidiyor köyden gelmiş bir evde kalıyordu Bana aritmetik ve okumayı o öğretti Sonunda, bitlenmek pahasına. Gazla silerdi annem kafamı bit sirkeleri ölsün diye; okumayı söküp, konuşmayı öğrenmem için, Cevdet öğretmenin nineme türkü söylet bu oğlana diye nasihatlar verirdi.
Gaz lambasının bile lüks olduğu yıllardı, şişesi kırılırsa bulunmaz idare lambası ile otururduk çoğu zaman, mangallarda ısınırdık evimizde Suyumuz şimdiki gibi evimizin içinde akmazdı Şadırvandan alır gelirdik sularımızı üzerinde "CAMEL" yazan tenekelerle, küplere, küllülere doldururduk suları yazın soğusun diye
Ayaklarımızda soğuk kuyu lastikleri. Kışın vıcık, vıcık olurdu içine su alınca yün çoraplarım Ama mutluluk yüzümüze yansırdı Şimdi öylemi ya; bir çınar yaprağı ne hayaller kurduruyor insana sonumuz hazan mevsimi gibi oluyor Umutla bakıyorum yaşlı çınarın son yapraklarına titreyerek iniyor aşağıya çabucak
Temizlik yapan belediye görevlisi çoğu zaman kızıyor, yaprakları her gün topluyorum diye Aslında topladıkları bir ömür, yeşerecek yeni yaprakların oluşmasını sağlayacak bir kısır döngü, geleceğin garantisi Yaşam belirtisi Mevsimlerin sonu Sonbahar;
Sonbaharımız
Avni Celal Kesek
Ankara