Oysa ben seninle dolu bir yaz istemiştim
Şimdi yapayalnız odamda bu sessizlikte
Tıpkı yazamayan bir yazar,
Tıpkı düşünemeyen bir düşünür,
Tıpkı okuyamayan bir okur gibiyim.
Galiba yaşıyorum halâ
Ama ölü gibiyim...
Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle?
Bu sıcak ağustos akşamı başbaşayım çaresizliğimle.
Bu sıcak ağustos akşamı buz gibi sensizliğimde...
Düşünüyorum da bazen kendi kendime
Hayır hayır! Pişman değilim kesinlikle.
Yüzünü görememek olurdu herhalde bana en büyük ceza,
Onu da zaten yaşıyorum günlerdir
Yaram acımaz artık daha fazla...
Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle?
Sabırla bekliyorum bana gelmeni...
Ya da gel demeni...
Çağırmazsan hayalinle mutlu olurum ben de
Her zaman yaptığım gibi...
Sessiz çığlıklar atıyor yüreğim...
Frekansı farklı olan,
Müzik işini bana bırakınca işim gerçekten zor oldu
Şiiri önüme açtım ve Onlarca şarkı dinledim
Gerçekten zorlandım ama nihayet buldum
Umarım sen de seversin.
Şiir beni şimdi çok daha fazla etkiledi
Yüreğine sağlık pedaliza
"Daha ne kadar cezalandıracaksın beni sensizlikle..????""
Kim bilir, belki de karşısındakini değil;
aslında kendini cezalandıranlardan biridir..!
Böylesine içi acı dolu, ancak başka bir yönden bakıldığında
bazen insana nedeni bilinmez bir tad veren aşk denen duygunun,
daha fazla zevkini çıkartmak isteyen bir ruh hali içindedir..
Hayatımız süresince herkesin duyduğu ve pekçoğumuzun halen
hissetmekte olduğu duyguları dile getiren bir şiiri,
tek bir resim ve bu duyguları adeta canlandıran bir müzikle birlikte
bizlerle paylaştığınız için size çok teşekkür ederim..
Tüm hayatınız boyunca hiç cezalandırılmamanız dileğimle,
sağlıcakla kalınız.