en koyu karanlığın içinde gizlenmek istiyordu,
oysa gözleri GÜNEŞ gibiydi baktığı yeri yakıyordu.
bekleyişin dehşeti okunuyordu yüzünden,
korkan değildi korkulandı...
yakıp yıkmasından,tüm benliği sarmasından,
bekliyordu sessizliğin kıyısında kimseye ses etmeden,
içi içinden yırtılıyordu sevdası gelince aklına,
yalnızdı,susuyordu sessizliğin hınzır uğultusunda kaybolmuştu,
oysa sesi gebeydi yeni umutlara,
doğmalıydı, yeni anlamlar yükleyip sesziliğine haykırmalıydı,
yazmalıydı tüm saflığıyla aşkı, aşkına değer olanı.
dökülseydi dilinden kelimeler yangınlar çıkardı değdiği yürekte,
oysa beklemeyi seçmişti, zor olandı, yar yarası yürekte yaşanıyordu.
zifiri karanlıkların bekçisiydi,
susuşlarının,sessizliğinin çığlıklarının duyulacağını umarak bekliyordu.
yumdu gözlerini,ruhunu astı darağacına,yüreğine sapladı küflü hançeri,
kanasın istedi tüm yaraları ve son bulsun tüm sessizliği.
son çığlığını da tüketti geçen uzun zamanlarda,
gecenin sesine ekledi tüm sözlerini ve gitti sonsuzluğa,
kimseler bilmedi nasıl bir sevdayı taşıdığını,
duymadı lal olan dilinden tek bir aşk sözcüğünü,
ve değmedi tek bir göze ondan sonra gözleri,
yanarken için için sevdiğinin gidişine sönmedi aşk ateşi,
oysa ateşten mi doğardı yangınlar,
iki ateşin birleşmesimiydi alevleri büyüten,
en büyük yangını yaşadı ulaşamadığı sevdasının ardından,
geride kalan yanıklar ve küller arasında yaşamaya çabalarken...
sonsuz sevdaların sonsuz olmaları da kolay olmuyordu,
acılar,hüzünler,suskunluklar ve
hayallerin içinde eriyip yitip giden bir ömürdü
yaşanılanlardan geriye kalan...
herkes sevildigi kadar adamsa günümüde
kiimilerine nazar çok büyük adamsın vesselam..(adamlık burada mecaz olarak kullanılmıştır )
eyvallah yüreigne bereket olsun.eline emegine saglık
İnsanın yüzünde acı bir tebessüm uyandıran derin bir şiir ve hüzün dolu bir resmetme.Hüzün kokulu yüreğine sağlık arkadaşım,çok güzeldi.Hem şiir,hem resmetme.