Tasavvufta Selamlaşma..
Son güncelleme:
-
Tasavvufta şöyle güzel bir adet varmış:
Dervişin biri, yine bir dervişler topluluğu içerisine gelip, selam vererek oturduktan sonra, topluluk gelen dervişe
"Merhaba!!" yerine
"Aşk olsun!!" dermiş
Derviş de "Aşkınız cemal olsun efendim!!" diye mukabele edermiş
Bu sefer topluluk "Cemaliniz nur olsun!!" dediğinde,
derviş "Nurunuz ayn olsun!!"!" dermiş ve böylece selamlaşma bitermiş.
Tasavvufta aşk o derece içselleştirilmiş, o derece özümsenmiş ki. Selamlaşma bile aşk üzerine kurulmuş
Tasavvufta bütün diyalogların böyle kalbi incelikler içerisinde cereyan etmesi ne kadar hoş değil mi?