Biliyordum gideceğini..
Gelişinde kesif bir gidiş kokusu vardı..
Kapı açıldı, sen girdin..
Adımların gitmeye yeminli,
Ne kadar yaklaşsan, o kadar sokuluyordu gidişin..
Gidişini de sineye çekerdim gözlerini görmeseydim..
Ama olmadı..
İlk narin bakışın perçinledi gözlerini yüreğime.
Bir çift buğulu göze tutulmuştum, eriyordum..
Nafile, gitmek için gelmiştin belliydi..
Yüreğim gözlerine kenetli..
Topladın bütün bakışlarını kalkarken,
Gözlerin bende kalsın diyemedim,
Gittin..
Karalar bağladım gözlerinin karasına..
Gözlerinde çok ağladı kalbim,
Gözyaşların gönlümün yaralı figanıydı, bilmedin..
Çok kanadı içim,
Resmini bastım herseferinde,
En çok gözlerindeki tebessümü aradım,
Gözlerinden güzel güleni görmedim...
Unutmadım....
Gözlerinde çok ağladı kalbim
Ben, de unutmadım..........
Sevgili Gönülce hiç bir insan gittiğinde bu kadar
üzülmeye değmez .Giden gider,hayat devam eder.
,hayatı zehir etmek gereksiz,değmez çünkü.
Sevgilerimize layık olabilecek o kadar güzel insanlar var ki