Kelam Susar Nazar Düşer Yürekten Yüreğe
Son güncelleme:
-
/Lâl dudaklardan sökülür kızıl, karanlığa lisan olur aşk denilen o sır/
Güneş ufka eğilmiş
Parça parça yorgunluk yüreğime düşüyor
Dilimde bir sukût gözlerim konuşuyor
Küskün kelâm, sözler kırgın
Aklım başımdan gidiyor
Ayrılık ağarmayan bir gece
Zahiri olmayan gündüz
Ve karanlık aşikâr ediyor yokluğu
Bahtıma düşen sırlar
Gurbetin inciten soğuk eli
Sürgünüm şimdi çöllere
Kimyam değişti döndüm kurumuş güllere
Kırgın gözlerim uzaklara takıldı
Cismim sıyrıldı, sanki ruhum hayaller denizine daldı
Maviliği düşlerken karanlık perdelemiş gözümü
Garip hüzünler titretirken içimi
Küskün sözlerimi sükûn sardı
Üzgün ve bizar bekleyişlerim
Çığlık çığlık mesafeler haykırır
Çöl hallerimi
Nedir solduran yüzümü
Söyle ey zalim
Karanlığından sıyrılan gecemi
Yalnızlık
Geceden sökülen şafak mı?
Yorgun gözlerim vuslatı bulacak mı?
Çöllere savrulmuş Hacer teslimiyetim
Hicretin susuz yolcusu İsmail yüreğim
Kızgın kumlarda koşarken naçiz bedenim
Kül rengi dağlara döndü benzim
Lal lisanım ab-ı hayat bekler
Bir yudum suyu gözlerinde ki sükûn perdeler
Sönmeyen bir ateş bu sevgi makamından alıp
Aşk-ı sabır sofrasında besler
Kelam susar nazar düşer yürekten yüreğe
Şefkatin diliyle tebessüm et ey şair
Haydi, şiirini naz makamında güftele...
Nuray Ayhan