Okulda Başarı İçin Aileler Ne Yapmalı
Son güncelleme:
-
okulda başarı - okulda başarıda ailenin önemi - aileye düşen görevler
Çocuğun veya gencin güvensizliği önemli ölçüde anne ve babasının bilerek veya bilmeyerek çocuğa uyguladığı yanlış eğitim ve yaklaşımların sonucudur. Ebeveynlere düşen önemli görevler; ailenin bütçesini zorlayarak çocuklarına en iyi eğitim imkanlarını sunmak ve ona uygun çalışma şartları hazırlamakla sınırlı değildir. Bireylerin aile içindeki yetişme ortamı, aile içi iletişim ve sevgi bağları, çocukların sağlıklı psikolojik yapı kazanmalarında çok önemli yere sahiptir. Zamanında ailede karşılanmamış ihtiyaçların daha sonra giderilmeleri oldukça zordur. Bu konuda aileler çocuklarına koruyucu hekimlik yapmalılar. Ailelerin karşılaması gereken temel bazı gereksinmeler vardır. Bu gereksinmelerin en önemlileri şunlardır: Çocuğa değerli olduğunun fark ettirilmesi Ailede güven ortamının olması Yakınlık ve dayanışma ve sorumluluk duygusu Mutluluk ve kendini gerçekleştirme ortamı. Bunun için anne ve baba arasında sevgi, saygı, hoşgörü ve adanmışlık duygusu bulunmalı. Sağlıklı bir manevi temel, ailedeki her bireyin kendi yetenekleri, düşünceleri, duyguları içinde olduğu gibi kabul edilmesiyle oluşturulur. Bu temeli alan insanlar, güler yüzlü, sevgi ve başarılarla dolu, insanlara olduğu gibi diğer mahlukata saygılı bireyler olarak yaşamlarını sürdürürler. Bütün bu gereksinmeleri ailede karşılanmış olarak gelen çocuklar okullarında da sağlıklı, mutlu ve başarılı olan çocuklardır. Bu ihtiyaçları karşılanmamış çocuklarda; başarısızlık, disiplinsizlik, uyumsuzluk ve mutsuzluk durumları sıklıkla ortaya çıkmaktadır.
NASIL BİR ANNE BABASINIZ?
Çocuğunuzu eğitebilmek için hangi yöntemi kullanırsanız kullanın, önemli olan uyguladığınız eğitim şeklinin, yaşadığımız çağın çocuğuna uygun olmasıdır Çocuk eğitiminde 4 tip anne-baba olduğu söylenebilir. Bu yöntemleri inceleyerek hangi grupta yer aldığınızı ve bunların iyi ve kötü yanlarını görebilirsiniz. Daha sonra kendinizi değerlendirme altına almalı ve çocuğunuzun gerçekten neyi hak ettiğine karar vermelisiniz... Çocuk büyütmek sorumluluk isteyen ciddi bir iş ve bu konuda herkesin farklı görüşleri var. Kimi, kendi ailesinden nasıl gördüyse aynen bunu uygulamaya devam ederken, kimisi de ailesinin kendisine uyguladığı ama kendisinin hoşlanmadığı yöntemlerden uzak durmaya bakıyor. Ancak hangi yöntemi kullanırsanız kullanın, önemli olan uyguladığınız eğitim şeklinin yaşadığımız çağın çocuğuna uygun olmasıdır. Çocuk eğitiminde 4 tip anne-baba olduğu söylenebilir. Bu yöntemleri inceleyerek hangi grupta yer aldığınızı ve bunların iyi ve kötü yanlarını görebilirsiniz. Daha sonra kendinizi değerlendirme altına almalı ve çocuğunuzun gerçekten neyi hak ettiğine karar vermelisiniz... ÖZGÜRLÜKÇÜ ANNE-BABALAR Özgürlükçü anne-babalar çocuklarına sevgiyle yaklaşsalar da, genellikle konulması gereken sınırları, kuralları koymazlar. Kendi yaşayamadıklarını, özlemlerini çocuklarının yaşamamasını isterler ve çocuğu tecrübesizliğinden kaynaklanan kötü yollara sürükleyebilirler. Çocukların uygun olmayan davranışları çoğu zaman görmezden gelinir. Bu şekilde yetiştirilen çocukların genelde yaratıcı ve orijinal oldukları gözlemlenir. Ancak, bu çocuklar ortama uymakta zorlanır, dürtülerini denetlemede ve sorumluluk kabul etmede isteksiz davranırlar. Açık ve net sınırlar olmaksızın çocuğun aklı karışır, kendini güvensiz hissedebilir ve yanlış kararlar alır. Bunların sonucunda anne ve baba "kendin ettin, kendin buldun" felsefesiyle çocuğa yaklaşırken, daha büyük sorunların başlayacağından habersizlerdir.
OTORİTER ANNE-BABALAR
Otoriter ebeveynler itaate değer verirler. Onlara göre hayatın nasıl yaşanacağı kurallarla kontrol edilir, her şey önceden şekillendirilir. Çocuk, kendini nasıl yöneteceğini öğrendiğinden değil, ama cezadan korktuğu için itaat etmeyi öğrenir. Bu tarz, günümüz toplum yapısına aykırıdır. Çünkü artık yeniliklere ve seçme hakkına değer verilmektedir. Bedensel cezalar, çocukta problemlerin şiddetle çözümlenmesi gerektiğine dair bir kanı uyandırdığından, gene günümüz anlayışıyla bağdaşmaz. Sürekli emir almayı kabullenir şekilde yetiştirilen çocuk, gelecekte de kendi başına hareket edemez hale gelir ve sürekli onu bir başkasının yönetmesini bekler.
PASİF ANNE-BABALAR
Bu tip anne-babaların beklentisi azdır ve buna bağlı olarak verdikleri tepki de minimum olacaktır. Çocukla ters düşmemek için kural koymazlar. Çocuğun kendi başına büyümesine izin verdiklerini düşünürler. Buna karşılık çocuksa, anne-babasının ilgisiz olduğuna inanır. Bu tür ailelerin çocukları genellikle sosyalleşme yeteneklerini geliştiremediklerinden, ya çekingen ya sinir bozucu veya egoist olurlar ve çoğu zaman da kendi güvenden yoksun kalırlar.
İLGİLİ VE DEMOKRATİK ANNE-BABALAR
Bu gruba giren ebeveynler, çocuklarına kayıtsız şartsız bir sevgi sunarlar. Ancak bunu yaparken uyması gereken bir takım kurallar belirlemeyi de ihmal etmezler. Çocuğun sorumluluk alması eğitimin öncelikleri arasındadır. Bu nedenle de çocuğa seçim yapması sağlanan pek çok fırsat sunulur ve yaptığı seçimlerin sonuçlarını yaşarken de ihtiyacı olan rehberlik verilir. Bu yöntem, günümüzün hızlı yaşantısı için en uygun yöntemdir. Bunun nedeni, artık seçeneklerin sınırsız olması ve bir şeyi yapmak için doğru olan birden fazla yöntemin olmasıdır. Bu şekilde eğitilen çocuk, sorumluluk duygusu geliştirir, daha akıllıca seçimler yapar, değişikliklere ayak uydurur ve kendine güveni oluşur.