özlemin alev alev yandığı saatlerdeyim yine,
gece ve ay misafir yalnızlığın hüküm sürdüğü odama.
haydi geleceksen şimdi gel!
umudunla, yüreğinle, sevdanla gel,
gel ve yık karanlıklarımı, ısıt donmaya yüz tutmuş,
atışları zayıflamış kalbimi.
aşka sürükle, aşkın en tutkulusuna götür beni.
binlerce yıldır bekliyorum sanki,
talan edilmiş yüreğim dokunuşuna hasret,
yaşadığım ne varsa güzel yada canımı yakan,
hepsini sil, sil ki...
baştan yaz, baştan yarat beni.
seni bilsin gözlerim, sana dokunsun ellerim,
sevdanla yansın yüreğim.
hadi geleceksen şimdi gel!
kurumuş gönül bahçem,
çiçeklerim solmuş,
güllerim boynunu bükmüş,
bülbüller ötmez olmuş,
bir gülüşün yetecek herşeyin değişmesine,
seninle yeşerecek tüm duygular,
bir dokunuşun yetecek ömrümü bahara çevirmeye.
geleceksen şimdi gel!
ölüme bir adım kaldı, bak tükeniyor bedenim,
her bir azam sana muhtaç,seni istiyor yaşamak için,
haydi geleceksen şimdi gel!
ecel beni bulmadan, azrail canımı almadan,
gel dokun yüreğime...
sende can bulup, teninde öleyim...
ne güzel... amacını, hedefini, idealini, özlediğini böyle bilip böylesine ona odaklanmak, ona kitlenmek. ve çıkıp ortaya mertçe, onurluca içindekileri net söyleyebilmek. komplekse, kaprise kapılmadan, gurur yapmadan, bencilliği yenerek "gel" diyebilmek, sen'im diyebilmek, senle varım diyebilmek... işte bu aşktır.. aşkın taaa kendisi... ne güzel birini böylesine lekesiz bir aşkla sevebilmek... daha güzeli var böyle bir aşkla sevilebilmek.. bu sevginin muhatabına ne mutlu... allah bu aşkı daim ve muzaffer eylesin...
kalemine yüreğine sağlık...
Var mı beni içinizde tanıyan?
Yaşanmadan çözülmeyen sır benim!
Kalmasa da şöhretimi duymayan,
Kimliğimi tarif etmek zor benim.
Kimsesizim hısmım da yok hasmım da...
Görünmezim cismim de yok resmim de..
Dil üzmezim tek hece var ismimde,
Barınağım gönül denen yer benim.
Bülbül benim lisanımla ötüştü,
Bir gül için can evinden tutuştu,
Yüreğine toroslardan çığ düştü,
Yangınımı söndürmedi kar benim.
Niceler sultandı, kraldı, şahtı;
Benimle değişti talihi bahtı;
Yerle bir eyledim tâc ile tahtı;
Akıl almaz hünerlerim var benim.
Kamil iken cahil ettim alimi,
Vahşi iken yahşi ettim zalimi,
Yavuz iken zebun ettim Selim'i,
Her oyunu bozan gizli zor benim.
İlahimle Mevlana'yı döndürdüm,
Yunusumla öfkeleri dindirdim,
Günahımla çok ocaklar söndürdüm,
Mevla'danım; hayır benim, şer benim.
Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di;
Hatrım için yüce dağlar delindi;
Bilek gücüm Ferhat ile bilindi;
Kuvvet benim, kudret benim, şer benim,
Yeryüzünde ben ürettim veremi;
Lokman hekim bulamadı çaremi;
Aslı için kül eyledim Keremi;
İbrahimin atıldığı kor benim.
Benim adım AŞK!
sevgili onur sevmek yürek işidir bunu herkesten iyi biliyorsun o yürek sende fazlasıyla var insan bir kere sevdimi gurur bir kenara atılıyor sevdiğine seslenmek yürekten yükselen seslere engel olmamak gerekiyor tabiki her zaman var olan bir sevgiliye seslenilmiyor bazen sonsuzluğa uğurlanana bazen de yaşamak istediğin sevgiye yakışacak birine oluyor bu sesleniş...
güzel yorumun ve paylaştığın şiir için çok teşekkür ederim emeğine yüreğine sağlık...