Bilirim her 'gidiş' acıtır beni, belki de kanatır her 'bitiş' yüreğimi
Ne bir eksik ne bir fazla
Şimdi sustu konuşan yalnızlığım
Yürüyordum durmadanTakıldım boşluğunaVe düştüm, yokluğunun en can acıtan hali ile gidişinin ertesinde
Yok saydım seniBelki de kendimi
Sadece 'gidiyorum' sesim sana duyulmasın diye
'Kaçmak' fiilinin etrafında dönüp duruyorum gecelerin akıl almaz sessizliğinde
Sonra sabah oluyorUyanıyorum çığlıklarımın eşliğinde
Yeni bir günBelki yeni bir başlangıç Ne dersin ?
Yine hayal, belki de yine sadece küçük bir umut !
Sonra yine yokoluş !
Bir gidiş ve bir bitiş daha
Sonrası uzun bir sükunet
Ve yeniden;
Sadece 'gidiyorum' sesim sana duyulmasın diye
Uçsuz bucaksız bir sessizlik saklanıyor gözyaşımın ucunda
Bıraksam damlaları, düşecek sessizlik gözlerimden
Ve bitmeyecek belki de hep sürecek
Ama şimdi 'beni' kandırmalıyım gittiği yere kadar
Ya şundadır ya bundaTut ellerimden çocuk ruhum