Bir müslüman.Bir ateşperest.Birlikte çalışıyorlar.Namaz vakti.
Müslüman:
- Namaz kılacağım. Namaz kılarken, bana ilişmiyeceğine dair söz verir misin?
- Veririm.
Namaz..Bir müddet sonra... Ateşperest. İbadet zamanı...
- Şimdi sıra ben de, ben ibâdet ederken, bana ilişmiyeceğine söz verirmisin.
- Olur sana ilişmem... Rahatça ibâdetini yapabilirsin.Fakat ateşperest ateşe tapmak üzere secdeye varınca, Müslüman hemen üzerine atılır.Sözünde duramaz.. Tam o esnada şöyle bir ses duyar:
- Söz verdiğin zaman sözünü yerine getir.
Bunun üzerine adama ilişmeden geri çekilir.Sonra ateşperest ibâdetini bitirdiğinde sorar:
- Evvela hücum ettin. Sonra niye vazgeçtin?...
- Allahdan başkasına secde ettiğin zaman, dayanamadım, üzerine atıldım.Seni öldürmek istiyordum.Fakat tam o anda :
- Söz verdiğin zaman ahdini yerine getir, diyen bir ses, beni o teşebbüsümden alıkoydu.
Bunun üzerine mecûsi:
- Şimdi inandım ki, asıl ve gerçek ilâh senin Rabbindir.Kendi düşmanı için dostunu bile azarlıyor.İşte huzurunda müslüman oluyorum diyerek kelimei şehâdet getirir.