Üzülme yüreğim,üzülme.
Allah yananı da görür,yakanı da.
Gün gelir;
Yanan,ayrılığın ayazında sönüp köz olur,soğur.
Yakan da,pişmanlığın ateşiyle alev alır,tutuşur.
Direnme yüreğim,direnme.
Allah seveni de görür,sevmeyeni de.
Gün gelir;
Seven,yalnızlığın sabır taşını çevirip,durulur.
Sevmeyen de,vefasızlığının kahır çemberinde daralır,durur.
Ağlama yüreğim,ağlama.
Allah vefalıyı da görür,vefasızı da.
Gün gelir;
Vefalı,gözpınarlarına set kurup yaşlarını kurutur.
Vefasız da,yokluğunun isyanlarıyla yaşlarında boğulur.
Ağlama yüreğim,ağlama.
Allah vefalıyı da görür,vefasızı da.
Gün gelir;
Vefalı,gözpınarlarına set kurup yaşlarını kurutur.
Vefasız da,yokluğunun isyanlarıyla yaşlarında boğulur.
ne kadar doğru bir söz bilseniz.ben kime vefalı davranıp değerim bilinmediyse gün geldi ben çekip gittikten sonra gördümki o kadir bilmezler peşimsıra beni ararlar pişmanlıkla..halbuki herşeyin elindeyken değeri biline..
tşkrler eflatun gene döktürmüşün.beni sabah sabah yerlere serdiniz.
ben en iyisi biraz dolaşayım.bana bukadarlık hüzün yeter..