Morg Köşesinde Tekil Ölümler

ZELAL · 2012-05-14T23:21:20+02:00

morg köşesinde tekil ölümler şiiri - muhammed yalçınkaya şiirleri - aşk şiirleri - özlem şiirleri - ayrılık şiirleri Düşme gözlerimden ölüm tutuyor beni sende Kırık bir lisanım vardı isminde , hiç bir alfabe sahiplenmedi Dilimde bir secde boyu dua kaldı bizden yana Ağladığında ölürdü bütün şehir , dökülürdü dilinden sancılar Boylu boyuna uzanırdı bütün aşk Bütün sevdalar ölümden çalınmıştı Tepetaklak olmuştu bütün şiir Beynimde dönüyordun , Biri beni umut ediyordu Sol yanımda gülümsüyordum. Güneşi tutmalı gözlerinde , ısıt bütün kuşları Geceye sat ürkekliğini , yastığın ve yorganın kadar hayal kur En çok onlara sığınıyorsun Bilinmez bir öfke kefeni kurşun boyu Sızıyor bütün günahlar Yanı başımdan uzanıyor bir el Tutmak lazım sıcak bir nefesi gözlerinden Ne zaman ellerimi uzatsam kırgın bir ölüme rastlıyorum Hiç mevsimi değildi ölmenin Yaprakların sararmasını , güneşin şehri terketmesi Yağmurun yağmasını bekliyordum Uzanmıştım üstüme yazılmış , altıma koyulmuş tahta bir divana Sol yanımda sen sızlıyordun , bir şeyler dökülüyordu yağmur gibi yüzüme Biliyordum başımı kaldırsam Kıyamet kopardı eteklerinde Kaldırma başını ölüm üç nefes eder bir meleğin ciğerinde Öyle utandım ki , Seni özlemek Ölümle savaşmak Tutamadığım sözlerin arkasından seni günah saymak Şimdi omzuma dayansan hani hiç durmadan kanatsan dudaklarımı Tek bir hece ile seni anlatsam Çoğul ekleri ölümlerle toplasam sadece sen diyerek Sana dizlerimin kanamış çocukluğunu emanet etsem Biri düşse alnımın en zor yanına , kader sen diye ağlasa Aşk Günah mı Çoğul ölümlerin sırtında Besmele çek gözlerimde , dudaklarım senin ismini zikir ediyor Saçlarını topla düşmesin hiç biri rüzgara Usulca okunuyor ezanlar gönlümün mabedinde Bir kız dönüyor etrafımda sanki tavaf ediyor yüreğimi Görüyorum biri var gözlerimin en kimsesiz köşesinde Biri düşüyor şimdi sırtını dönmüş hayallerime Kırılıyor karanfil dalları , içinden kan sızıyor Kalbimin morg köşesinde ismin kalıyor Otopsiye yatırılmış cinayet gibiyim Aşk ' a bir adım kaldım Kırıldı bütün çoğul eklerim , tekil bir cümle kuruyorum Kısaca Sen diyorum . Morg ayazından kalma bir eylül sabahı , kefenim hafif yırtık Ölüler sadece kendi ismini görür diyorlardı Demek ki Ben kendi ismimi senin ismine feda etmişim Morg Köşesinde Tekil Ölümler Muhammed Yalçınkaya

Son güncelleme: 21.10.2012 22:12

ZELAL

morg köşesinde tekil ölümler şiiri - muhammed yalçınkaya şiirleri - aşk şiirleri - özlem şiirleri - ayrılık şiirleri
Düşme gözlerimden ölüm tutuyor beni sende
Kırık bir lisanım vardı isminde , hiç bir alfabe sahiplenmedi

Dilimde bir secde boyu dua kaldı bizden yana
Ağladığında ölürdü bütün şehir , dökülürdü dilinden sancılar
Boylu boyuna uzanırdı bütün aşk
Bütün sevdalar ölümden çalınmıştı
Tepetaklak olmuştu bütün şiir
Beynimde dönüyordun ,
Biri beni umut ediyordu
Sol yanımda gülümsüyordum.

Güneşi tutmalı gözlerinde , ısıt bütün kuşları
Geceye sat ürkekliğini , yastığın ve yorganın kadar hayal kur
En çok onlara sığınıyorsun

Bilinmez bir öfke kefeni kurşun boyu
Sızıyor bütün günahlar
Yanı başımdan uzanıyor bir el
Tutmak lazım sıcak bir nefesi gözlerinden
Ne zaman ellerimi uzatsam kırgın bir ölüme rastlıyorum
Hiç mevsimi değildi ölmenin
Yaprakların sararmasını , güneşin şehri terketmesi
Yağmurun yağmasını bekliyordum

Uzanmıştım üstüme yazılmış , altıma koyulmuş tahta bir divana
Sol yanımda sen sızlıyordun , bir şeyler dökülüyordu yağmur gibi yüzüme
Biliyordum başımı kaldırsam
Kıyamet kopardı eteklerinde
Kaldırma başını ölüm üç nefes eder bir meleğin ciğerinde

Öyle utandım ki ,
Seni özlemek
Ölümle savaşmak
Tutamadığım sözlerin arkasından seni günah saymak
Şimdi omzuma dayansan hani hiç durmadan kanatsan dudaklarımı
Tek bir hece ile seni anlatsam
Çoğul ekleri ölümlerle toplasam sadece sen diyerek
Sana dizlerimin kanamış çocukluğunu emanet etsem
Biri düşse alnımın en zor yanına , kader sen diye ağlasa

Aşk Günah mı Çoğul ölümlerin sırtında

Besmele çek gözlerimde , dudaklarım senin ismini zikir ediyor
Saçlarını topla düşmesin hiç biri rüzgara
Usulca okunuyor ezanlar gönlümün mabedinde
Bir kız dönüyor etrafımda sanki tavaf ediyor yüreğimi
Görüyorum biri var gözlerimin en kimsesiz köşesinde
Biri düşüyor şimdi sırtını dönmüş hayallerime

Kırılıyor karanfil dalları , içinden kan sızıyor
Kalbimin morg köşesinde ismin kalıyor
Otopsiye yatırılmış cinayet gibiyim
Aşk ' a bir adım kaldım
Kırıldı bütün çoğul eklerim ,
tekil bir cümle kuruyorum
Kısaca Sen diyorum .

Morg ayazından kalma bir eylül sabahı , kefenim hafif yırtık
Ölüler sadece kendi ismini görür diyorlardı
Demek ki
Ben kendi ismimi senin ismine feda etmişim

Morg Köşesinde Tekil Ölümler

Muhammed Yalçınkaya